Sukta 67

Mantra 1

इमां धियं सप्तशीर्ष्णीं पिता न ऋतप्रजातां बृहतीमविन्दत् । तुरीयं स्विज्जनयद्विश्वजन्योऽयास्य उक्थमिन्द्राय शंसन् ॥

ঋতজাত, বিস্তৃত, সাত-মূৰীয়া এই ধী—আমাৰ পিতাই আৱিষ্কাৰ কৰিলে। আৰু চতুৰ্থ শক্তি/মাত্রা বিশ্বজন্য আয়াস্যই জন্ম দিলে, ইন্দ্ৰৰ বাবে উক্থ ঘোষণা কৰি।

Mantra 2

ऋतं शंसन्त ऋजु दीध्याना दिवस्पुत्रासो असुरस्य वीराः । विप्रं पदमङ्गिरसो दधाना यज्ञस्य धाम प्रथमं मनन्त ॥

ঋতক ঘোষণা কৰি, অন্তৰত ঋজু দীপ্তি জগাই, দ্যৌৰ পুত্ৰসকল—অসুৰৰ বীৰসকল—প্ৰেৰিত পদ (বিপ্ৰ-পদ) ধৰি ৰাখিলে। অঙ্গিৰসসকলে ঋষিৰ পদচিহ্ন স্থাপন কৰি যজ্ঞৰ প্ৰথম ধাম (আশ্ৰয়) মনত ধাৰণ কৰিলে।

Mantra 3

हंसैरिव सखिभिर्वावदद्भिरश्मन्मयानि नहना व्यस्यन् । बृहस्पतिरभिकनिक्रदद्गा उत प्रास्तौदुच्च विद्वाँ अगायत् ॥

হংসৰ দৰে, ডাক দিয়া সখাসকলৰ সৈতে, শিলাৰে গঢ়া বন্ধনবোৰ ছিঙি পেলাই। বৃহস্পতিয়ে ৰশ্মি-গাভীসকলৰ প্ৰতি উচ্চস্বৰে গর্জন কৰিলে; আৰু বিদ্বানজনে স্তোত্ৰ উচ্চাৰি গাই উঠিল।

Mantra 4

अवो द्वाभ्यां पर एकया गा गुहा तिष्ठन्तीरनृतस्य सेतौ । बृहस्पतिस्तमसि ज्योतिरिच्छन्नुदुस्रा आकर्वि हि तिस्र आवः ॥

ৰশ্মিসকল গুহাত লুকাই আছিল—দুয়োৰ ওপাৰে, তথাপি এক পথেদি লাভ্য—অনৃতৰ সীমাত থিয় হৈ। বৃহস্পতি অন্ধকাৰত জ্যোতি বিচাৰি, উষ্ৰা (উজ্জ্বল)সকলক ওপৰলৈ তুলিলে; তেওঁ তিনিটা আৱৰণ মুকলি কৰিলে।

Mantra 5

विभिद्या पुरं शयथेमपाचीं निस्त्रीणि साकमुदधेरकृन्तत् । बृहस्पतिरुषसं सूर्यं गामर्कं विवेद स्तनयन्निव द्यौः ॥

বিমুখ হৈ শুই থকা দুৰ্গখন ভেদি পেলাই, সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা একেলগে থকা তিনিটাক তেওঁলোকে মুক্ত কৰি কাটি উলিয়ালে। বৃহস্পতিয়ে উষা, সূৰ্য, গা (গাভী/ৰশ্মি) আৰু অর্ক (দীপ্ত স্তোত্ৰ-বাণী) আৱিষ্কাৰ কৰিলে—যেন আকাশ গর্জন কৰি উঠিল।

Mantra 6

इन्द्रो वलं रक्षितारं दुघानां करेणेव वि चकर्ता रवेण । स्वेदाञ्जिभिराशिरमिच्छमानोऽरोदयत्पणिमा गा अमुष्णात् ॥

ইন্দ্ৰই, গর্জন-ধ্বনিত, দুহি দিয়া ধন-সম্পদৰ ৰক্ষক বলক হাতীৰ শুঁড়েৰে যেন ছিঙি-ফালি পেলালে। ঘাম-ভৰা শক্তিৰে পোষক সাৰ বিচাৰি, পণিক কন্দুৱাই গা (ৰশ্মি/গাভীসমূহ) কঢ়িয়াই নিলে।

Mantra 7

स ईं सत्येभिः सखिभिः शुचद्भिर्गोधायसं वि धनसैरदर्दः । ब्रह्मणस्पतिर्वृषभिर्वराहैर्घर्मस्वेदेभिर्द्रविणं व्यानट् ॥

সত্য আৰু দীপ্ত সখাসকলৰ সৈতে তেওঁ ‘গোধায়স’ ধন-সঞ্চয়কক ধন-ভাঙনি আঘাতে চূর্ণ কৰিলে। ব্ৰহ্মণস্পতিয়ে বৃষভ-সম বৰাহসকল আৰু তাপ-ঘামৰ তেজেৰে দ্ৰৱিণ (ধন-ঐশ্বৰ্য) বিস্তাৰ কৰি দিলে।

Mantra 8

ते सत्येन मनसा गोपतिं गा इयानास इषणयन्त धीभिः । बृहस्पतिर्मिथोअवद्यपेभिरुदुस्रिया असृजत स्वयुग्भिः ॥

সত্যে পূৰ্ণ মন লৈ ৰশ্মিসকলৰ অধিপতি গোপতিক অভিমুখে আগবঢ়া তেওঁলোকে ধী-শক্তিৰে গাৱঃ (ৰশ্মি/গাভীসমূহ)ক আগুৱাই দিলে। বृहস্পতিয়ে পৰস্পৰ নিৰ্দোষ অংশগ্ৰহণ/পানৰ দ্বাৰা, নিজৰ স্বয়ং-যুগ্ধ শক্তিৰে দীপ্ত গোহৰ্ডসমূহক ওপৰলৈ মুক্ত কৰিলে।

Mantra 9

तं वर्धयन्तो मतिभिः शिवाभिः सिंहमिव नानदतं सधस्थे । बृहस्पतिं वृषणं शूरसातौ भरेभरे अनु मदेम जिष्णुम् ॥

শুভ মতি-শক্তিৰে আমি সেই একক বৃদ্ধি কৰোঁ; একে সধস্থে তেওঁক সিংহৰ দৰে গর্জন কৰাওঁ। বृहস্পতি—বৃষ-শক্তি, শূৰ-বিজয় দানকাৰী—যুদ্ধৰ পৰা যুদ্ধলৈ, জিষ্ণু বিজয়ীক অনুসৰি, আমি আনন্দিত হওঁ।

Mantra 10

यदा वाजमसनद्विश्वरूपमा द्यामरुक्षदुत्तराणि सद्म । बृहस्पतिं वृषणं वर्धयन्तो नाना सन्तो बिभ्रतो ज्योतिरासा ॥

যেতিয়া তেওঁ বিশ্বৰূপ বল-সমৃদ্ধি লাভ কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ দ্যৌলৈ উঠিল, উচ্চতৰ সদ্মসমূহলৈ। বৃহস্পতিকে—বৃষ-শক্তিক—বঢ়াই, কৰ্মত নানাবিধ হ’লেও, আমি মুখত একে জ্যোতি ধাৰণ কৰোঁ—একে দীপ্ত উচ্চাৰণ।

Mantra 11

सत्यामाशिषं कृणुता वयोधै कीरिं चिद्ध्यवथ स्वेभिरेवैः । पश्चा मृधो अप भवन्तु विश्वास्तद्रोदसी शृणुतं विश्वमिन्वे ॥

হে বয়োধা—বৃদ্ধিদাতা দেবগণ, আমাৰ আশীৰ্বাদ সত্য কৰি দিয়া; তোমালোকৰ নিজ নিজ প্ৰেৰণা-শক্তিৰ দ্বাৰাই গায়ককো তোমালোকেই ধৰি ৰাখা। আমাৰ পিছফালে সকলো বৈৰী আঘাত অপসৃত হওক। হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, সেয়া শুনা—তোমালোকেই সকলো ভৱনক আগবঢ়োৱা।

Mantra 12

इन्द्रो मह्ना महतो अर्णवस्य वि मूर्धानमभिनदर्बुदस्य । अहन्नहिमरिणात्सप्त सिन्धून्देवैर्द्यावापृथिवी प्रावतं नः ॥

ইন্দ্ৰই মহিমাৰে—মহৎ অৰ্ণৱৰ মহত্ত্বে—অৰ্বুদৰ মূৰ ফালি দিলে। তেওঁ বাধাৰ সৰ্প অহিক বধ কৰিলে; সত্তাৰ সাত সিন্ধু মুক্ত কৰিলে। হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, দেবগণসহ আমাৰ আগলৈ ৰক্ষা কৰি আগবঢ়াই নিয়া।