Sukta 65

Mantra 1

अग्निरिन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा वायुः पूषा सरस्वती सजोषसः । आदित्या विष्णुर्मरुतः स्वर्बृहत्सोमो रुद्रो अदितिर्ब्रह्मणस्पतिः ॥

অগ্নি, ইন্দ্ৰ, বৰুণ, মিত্ৰ, আৰ্য্যমা, বায়ু, পূষণ, সৰস্বতী—একে সজোষে; আদিত্যসকল, বিষ্ণু, মৰুতসকল, স্বৰ-বৃহৎ (বিশাল আকাশ-প্ৰসাৰ), সোম, ৰুদ্ৰ, অদিতি, আৰু ব্ৰহ্মণস্পতিঃ—এই সকলো শক্তিয়ে একেলগে আমাৰ অন্তৰ্যজ্ঞক ধৰি ৰাখক আৰু সিদ্ধ কৰক।

Mantra 2

इन्द्राग्नी वृत्रहत्येषु सत्पती मिथो हिन्वाना तन्वा समोकसा । अन्तरिक्षं मह्या पप्रुरोजसा सोमो घृतश्रीर्महिमानमीरयन् ॥

ইন্দ্ৰ-অগ্নি, বৃত্ৰ-বধসমূহত সত্য পতি; পৰস্পৰে পৰস্পৰক উদ্দীপিত কৰি, একে গৃহতে একসাথে বাস কৰা। নিজৰ তেজ-বলে তেওঁলোকে বিস্তৃত অন্তৰিক্ষ ভৰি তুলিলে; আৰু ঘৃতশ্ৰী সোমে তেওঁলোকৰ মহিমা উচ্ছ্বসিত কৰি তোলে।

Mantra 3

तेषां हि मह्ना महतामनर्वणां स्तोमाँ इयर्म्यृतज्ञा ऋतावृधाम् । ये अप्सवमर्णवं चित्रराधसस्ते नो रासन्तां महये सुमित्र्याः ॥

সেই মহান, অচ্যুত, ঋতজ্ঞ—ঋতবর্ধকসকলৰ মহিমাৰ বলেই মই স্তোত্ৰ উত্থাপন কৰোঁ। যিসকলৰ দান বিচিত্ৰ, যিসকল সাগৰীয় প্ৰবাহত গতি কৰে—তেওঁলোকে আমাৰ বিস্তাৰৰ বাবে সুমিত্ৰতা, শুভ-মৈত্ৰী দান কৰক।

Mantra 4

स्वर्णरमन्तरिक्षाणि रोचना द्यावाभूमी पृथिवीं स्कम्भुरोजसा । पृक्षा इव महयन्तः सुरातयो देवाः स्तवन्ते मनुषाय सूरयः ॥

তেজ-বলে তেওঁলোকে অন্তৰিক্ষৰ স্বৰ্ণময় দীপ্ত স্থানসমূহ, ৰোচন লোকসমূহ, দ্যাৱা-ভূমী আৰু পৃথিৱীৰ আধাৰ স্তম্ভিত কৰি ৰাখে। বলবান অশ্বৰ দৰে শক্তি বিস্তাৰ কৰা সুৰাতয় দেৱসকলক—মানৱৰ হিতৰ বাবে—ঋষিসকল স্তৱ কৰে, যাতে মানৱ আলোলৈ বৃদ্ধি পায়।

Mantra 5

मित्राय शिक्ष वरुणाय दाशुषे या सम्राजा मनसा न प्रयुच्छतः । ययोर्धाम धर्मणा रोचते बृहद्ययोरुभे रोदसी नाधसी वृतौ ॥

মিত্ৰৰ বাবে, আৰু দাতা-ভক্তৰ বাবে বৰুণৰ বাবে—সেই দুজন সম্ৰাট-দেৱতাৰ উদ্দেশে—দক্ষতা আৰু সঠিক সিদ্ধি দিয়া; যিসকলে মনৰ সংকল্পত কেতিয়াও ব্যৰ্থ নহয়। যিসকলৰ বিস্তৃত আসন ধৰ্ম-ঋত অনুসাৰে দীপ্ত হয়, আৰু যিসকলৰ আলিঙ্গনত দুয়ো ৰোদসী (দুই জগত) দৃঢ়ভাৱে স্থিত আৰু পুষ্ট থাকে।

Mantra 6

या गौर्वर्तनिं पर्येति निष्कृतं पयो दुहाना व्रतनीरवारतः । सा प्रब्रुवाणा वरुणाय दाशुषे देवेभ्यो दाशद्धविषा विवस्वते ॥

যি গাই নিৰ্ধাৰিত পথ (ৱৰ্তনী) ঘূৰি ফুৰে, নিৰন্তৰ বিধি-পথৰ নেত্ৰী হৈ, দুগ্ধ দোহি পয়স উলিয়াই আনে—সেই গাই, ঘোষণা কৰি, দাতা-ভক্তৰ বাবে বৰুণলৈ হৱি দান কৰে; আৰু দেৱতাসকললৈও, বিবস্বত (দীপ্তিমান)ৰ উদ্দেশে, হৱিষাৰে দান কৰে।

Mantra 7

दिवक्षसो अग्निजिह्वा ऋतावृध ऋतस्य योनिं विमृशन्त आसते । द्यां स्कभित्व्यप आ चक्रुरोजसा यज्ञं जनित्वी तन्वी नि मामृजुः ॥

দিব্য-প্ৰভাময় বিস্তৃত দীপ্তিমানসকল, অগ্নি-জিহ্বা, ঋত-বৃদ্ধিকারী—ঋতৰ যোনি (উৎস) স্পৰ্শ কৰি বিচাৰ কৰি বহি থাকে। স্বৰ্গক স্তম্ভিত কৰি, বলৰ দ্বাৰা জলসমূহক গতি দিলে; যজ্ঞক জন্ম দি, দেহৰ ভিতৰত তাক গঢ়ি তুলিলে আৰু শুদ্ধ কৰি সাজু কৰিলে।

Mantra 8

परिक्षिता पितरा पूर्वजावरी ऋतस्य योना क्षयतः समोकसा । द्यावापृथिवी वरुणाय सव्रते घृतवत्पयो महिषाय पिन्वतः ॥

পৰিক্ষিতা—সৰ্বদিশে বেষ্টনকাৰী, আদিযুগৰ পিতৃ-মাতৃ—প্ৰথম সংযোগত প্ৰাচীন, ঋতৰ যোনিত একে গৃহত সহবাস কৰে। দ্যাৱা-পৃথিৱী এক-ব্ৰতধাৰী বৰুণৰ নিমিত্তে মহিষ-সদৃশ মহত্ত্বৰ বাবে ঘৃতময়, দুগ্ধসমৃদ্ধ পয়স ফুলাই তোলে—যাতে মহান বল পুষ্ট হয়।

Mantra 9

पर्जन्यावाता वृषभा पुरीषिणेन्द्रवायू वरुणो मित्रो अर्यमा । देवाँ आदित्याँ अदितिं हवामहे ये पार्थिवासो दिव्यासो अप्सु ये ॥

পৰ্জন্য আৰু বাতা—পূৰিষিণে, পূৰ্ণতা ঢালি দিয়া বলবান বৃষভ—তেওঁলোকক আমি আহ্বান কৰোঁ; ইন্দ্ৰ-ৱায়ু, বৰুণ, মিত্ৰ, অর্যমানকো আহ্বান কৰোঁ। দেৱসকলক—আদিত্যসকলক আৰু অদিতিক—আমি হৱান কৰোঁ: যিসকল পাৰ্থিৱ, যিসকল দিব্য, আৰু যিসকল আপ্সু—জলসমূহত—বিচৰণ কৰে।

Mantra 10

त्वष्टारं वायुमृभवो य ओहते दैव्या होतारा उषसं स्वस्तये । बृहस्पतिं वृत्रखादं सुमेधसमिन्द्रियं सोमं धनसा उ ईमहे ॥

ত্বষ্টৃ—গঢ়নকাৰ—আৰু ৱায়ু—প্ৰাণবায়ু—তেওঁলোকক আমি বিচাৰোঁ; কৰ্ম আগবঢ়োৱা ঋভুসকলক, দেৱীয় হোতৃসকলক, আৰু স্বস্তিৰ বাবে উষাকো বিচাৰোঁ। বৃত্ৰ-খাদক, সুমেধস বृहস্পতিকে, আৰু ধনসা—অন্তৰ্ধনৰ লাভৰ বাবে—ইন্দ্ৰিয় সোমকো আমি প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ।

Mantra 11

ब्रह्म गामश्वं जनयन्त ओषधीर्वनस्पतीन्पृथिवीं पर्वताँ अपः । सूर्यं दिवि रोहयन्तः सुदानव आर्या व्रता विसृजन्तो अधि क्षमि ॥

ব্ৰহ্ম (পবিত্ৰ বাণী) গাই আৰু অশ্বক জন্ম দিয়ে; ঔষধি আৰু বনস্পতিসকল, পৃথিৱী, পৰ্বতসমূহ আৰু জলধাৰাকো উদ্ভৱ কৰায়। দিৱ্য আকাশত সূৰ্যক উঠাই, সুদানৱ—উদাৰজন—ক্ষিতিত অধিষ্ঠিত আৰ্য-ব্ৰত, ধৰ্মময় বিধানসমূহ বিস্তাৰ কৰে।

Mantra 12

भुज्युमंहसः पिपृथो निरश्विना श्यावं पुत्रं वध्रिमत्या अजिन्वतम् । कमद्युवं विमदायोहथुर्युवं विष्णाप्वं विश्वकायाव सृजथः ॥

হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোক দুঃখ-সংকটৰ পৰা ভুজ্যুক উদ্ধাৰ কৰিলা; বধ্রিমতীৰ পুত্ৰ শ্যাৱক জাগ্ৰত কৰিলা। বিমদাৰ বাবে কামদ্যুক বহিলা, আৰু বিশ্বকায়াৰ বাবে বিষ্ণাপূক গতি দিলে। এইদৰে তোমালোক উদ্ধাৰকাৰী যুগল-শক্তি, যিয়ে বিপদৰ পৰা প্ৰাণক উঠাই সঠিক গতি পুনৰ স্থাপন কৰে।

Mantra 13

पावीरवी तन्यतुरेकपादजो दिवो धर्ता सिन्धुरापः समुद्रियः । विश्वे देवासः शृणवन्वचांसि मे सरस्वती सह धीभिः पुरंध्या ॥

পাৱীৰৱী—গর্জন-শক্তি; একপাদ—এক-পদীয়া শক্তি; অজ—অজাত; দিৱৰ ধাৰক; সিন্ধু আৰু সমুদ্ৰীয় জলসমূহ—এই সকলো দেৱশক্তিয়ে মোৰ বচন শুনক। সৰস্বতীও, দীপ্ত ধী আৰু পূৰ্ণ প্ৰজ্ঞা-শক্তিসহ, আমাৰ সৈতে থাকক।

Mantra 14

विश्वे देवाः सह धीभिः पुरंध्या मनोर्यजत्रा अमृता ऋतज्ञाः । रातिषाचो अभिषाचः स्वर्विदः स्वर्गिरो ब्रह्म सूक्तं जुषेरत ॥

বিশ্বে দেৱতাসকল দীপ্ত ধী আৰু পূৰ্ণ প্ৰজ্ঞাৰে সৈতে—যজ্ঞাৰ্হ, অমৃত, ঋত-জ্ঞ—এই সু-উচ্চাৰিত সূক্ত, এই ব্ৰহ্মবাণী, স্বৰলোক-বিদ (সূৰ্যলোক-বাহক) বাক্য, আনন্দে গ্ৰহণ কৰক। দান-সহ আৰু সহায়ক শক্তিসমূহেৰে আহি, আমাৰ বাবে উচ্চ স্বৰ্গৰ পোহৰ বিচাৰি দিয়ক।

Mantra 15

देवान्वसिष्ठो अमृतान्ववन्दे ये विश्वा भुवनाभि प्रतस्थुः । ते नो रासन्तामुरुगायमद्य यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

বসিষ্ঠ ঋষিয়ে সেই অমৃত দেৱতাসকলক বন্দনা কৰে, যিসকলে সকলো ভুবনৰ ওপৰত নিজৰ স্থান স্থাপন কৰিছে। তেওঁলোকে আজি আমাক উৰুগায়—বিস্তৃত পূৰ্ণতাৰ পথ—দান কৰক; আৰু আপোনালোক সদায় স্বস্তি-শক্তিসমূহেৰে আমাক ৰক্ষা কৰক।