Sukta 42

Mantra 1

अस्तेव सु प्रतरं लायमस्यन्भूषन्निव प्र भरा स्तोममस्मै । वाचा विप्रास्तरत वाचमर्यो नि रामय जरितः सोम इन्द्रम् ॥

পাশাখেলুৱাই যেন উত্তম প্ৰহাৰৰ বাবে দাওঁ মাৰে, তেনেকৈ অধিক বলৱন্ত লাভ আগবঢ়োৱা; অলংকাৰ দিয়া যেন, তেওঁৰ বাবে স্তোম উন্মোচন কৰা। হে বিপ্ৰসকল, বাক্যৰে বাক্য অতিক্ৰম কৰা; হে আৰ্য, জৰিতাক আনন্দিত কৰা—সোমত ইন্দ্ৰক আমাৰ ভিতৰত শ্ৰান্তি-সুখ দিয়া।

Mantra 3

किमङ्ग त्वा मघवन्भोजमाहुः शिशीहि मा शिशयं त्वा शृणोमि । अप्नस्वती मम धीरस्तु शक्र वसुविदं भगमिन्द्रा भरा नः ॥

কিয় সঁচাকৈয়ে, হে মঘৱন, তোমাক ‘ভোজ’ (ভোগ দাতা) বুলি কয়? মোক শাণ দিয়া; তোমাক মই জাগ্ৰতকাৰী ৰূপে শুনোঁ। হে শক্র, মোৰ ধী (বোধ) অপ্নস্বতী—কাৰ্যক্ষমতাৰে পূৰ্ণ হওক; হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ বাবে বসুবিদ ভাগ (ধন-অন্বেষী অংশ) আন।

Mantra 4

त्वां जना ममसत्येष्विन्द्र संतस्थाना वि ह्वयन्ते समीके । अत्रा युजं कृणुते यो हविष्मान्नासुन्वता सख्यं वष्टि शूरः ॥

হে ইন্দ্ৰ, আত্মাৰ সত্য য’ত পৰীক্ষিত আৰু প্ৰতিষ্ঠিত হয়, সেই সমাৱেশসমূহত মানুহে তোমাক আহ্বান কৰে। ইয়াত যি হৱিষ্য অৰ্পণ কৰে, সি তোমাৰ সৈতে যুজ (যুগ্ম) হয়; কিন্তু হে শূৰ, যি সোম নেপিছে, যি ৰস নি-স্ৰৱণ নকৰে, তাৰ সৈতে তুমি সখ্য বাছনি নকৰা।

Mantra 5

धनं न स्यन्द्रं बहुलं यो अस्मै तीव्रान्त्सोमाँ आसुनोति प्रयस्वान् । तस्मै शत्रून्त्सुतुकान्प्रातरह्नो नि स्वष्ट्रान्युवति हन्ति वृत्रम् ॥

যেনেকৈ প্ৰচুৰ ধন সোঁত বোৱাই ওলাই আহে, তেনেকৈ যি সঠিক প্ৰয়াসে তেওঁৰ বাবে তীব্ৰ সোম পিছে—সেইজনৰ বাবে ইন্দ্ৰ প্ৰভাতবেলাত সু-আঘাত শত্রুসকলক নত কৰি পেলায়; যুৱ শক্তিয়ে বৃত্র (অৱৰোধ) বধ কৰি পথ মুকলি কৰে।

Mantra 6

यस्मिन्वयं दधिमा शंसमिन्द्रे यः शिश्राय मघवा काममस्मे । आराच्चित्सन्भयतामस्य शत्रुर्न्यस्मै द्युम्ना जन्या नमन्ताम् ॥

যাৰ ওপৰত আমি ইন্দ্ৰৰ বাবে আমাৰ স্তৱ-প্ৰতিজ্ঞা স্থাপন কৰোঁ—সেই মঘৱান যি আমাৰ কামনাৰ ফালে ঝুঁকিছে—তাৰ পৰা দূৰৰ শত্রুও ভয় খাওক; আৰু দ্যুম্নৰ মানৱীয় শক্তিসমূহে তেওঁৰ আগত নত হৈ শৃঙ্খলিত হওক।

Mantra 7

आराच्छत्रुमप बाधस्व दूरमुग्रो यः शम्बः पुरुहूत तेन । अस्मे धेहि यवमद्गोमदिन्द्र कृधी धियं जरित्रे वाजरत्नाम् ॥

হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ পৰা শত্ৰুক আঁতৰাই দে—দূৰলৈ; হে উগ্ৰ, হে বহুল আহ্বানিত, তোমাৰ সেই কল্যাণশক্তিৰ দ্বাৰাই। আমাৰ ভিতৰত যৱ-সমৃদ্ধি আৰু গোমৎ (গাই-ধন/কিৰণ-সমৃদ্ধি) স্থাপন কৰ; আৰু স্তোত্ৰকাৰৰ বাবে বাজ-ৰত্নময় (বল-সমৃদ্ধ ধন) প্ৰেৰণাময় ধী (বুদ্ধি) গঢ়ি দে।

Mantra 8

प्र यमन्तर्वृषसवासो अग्मन्तीव्राः सोमा बहुलान्तास इन्द्रम् । नाह दामानं मघवा नि यंसन्नि सुन्वते वहति भूरि वामम् ॥

যেতিয়া বলৱান সোম-চাপনি, তীব্ৰ আৰু বহুল, ভিতৰলৈ ইন্দ্ৰৰ দিশে প্ৰৱেশ কৰে, তেতিয়া মঘৱান দানক ৰোধ নকৰে; সুন্বতে (সোম-চাপনি কৰা জন)লৈ তেওঁ বহুত ভাম (ইষ্ট-কল্যাণ) নামাই আনে—অতিপ্ৰচুৰ সমৃদ্ধি।

Mantra 9

उत प्रहामतिदीव्या जयाति कृतं यच्छ्वघ्नी विचिनोति काले । यो देवकामो न धना रुणद्धि समित्तं राया सृजति स्वधावान् ॥

আৰু যিজনে পাশা-নিক্ষেপত অধিক খেলি পেলায়, সেয়ো পুনৰ জয় লাভ কৰে—যেতিয়া উপযুক্ত সময়ত বিচক্ষণ শক্তিয়ে সত্যতে কৃত (সঠিকভাৱে সম্পন্ন) বস্তু সংগ্ৰহ কৰে। যি দেবকাম (দেৱতাক কামনা কৰা) সি ধন ৰোধ নকৰে; স্বধাৱান (নিজ-নিয়মে স্থিত) জনে তাক ৰায়া (ঐশ্বৰ্য) সহ মুক্ত কৰি দিয়ে—সমৃদ্ধিৰ সৈতে উন্মুক্ত কৰি।

Mantra 10

गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् । वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम ॥

গো-ৰশ্মিসমূহেৰে আমি ভ্ৰান্তিপথলৈ টানি নিয়া দুষ্ট-বুদ্ধিক অতিক্ৰম কৰোঁ; যৱ (পোষণ-শক্তি)ৰে, হে বহুবাৰ আহ্বানিত ইন্দ্ৰ, সকলো ক্ষুধা পাৰ হওঁ। ৰাজশক্তিসকলক সহায় কৰি আমি ধনৰ প্ৰথম, শ্ৰেষ্ঠ ভাগ জয় কৰোঁ; নিজৰ ব্ৰজন (নিজ দল/ব্যৱস্থা)ৰে আমি বিজয়ী হওঁ।

Mantra 11

बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघायोः । इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरिवः कृणोतु ॥

বৃহস্পতিয়ে আমাক চাৰিওফালে ৰক্ষা কৰক—পিছফালৰ পৰা, ওপৰৰ পৰা, তলৰ পৰা—অঘায়ু (অপকাৰ-ইচ্ছুক) শক্তিসকলৰ পৰা। ইন্দ্ৰ, আমাৰ সখা, আগফালৰ পৰা আৰু আমাৰ মাজ-মধ্যৰ পৰা ৰক্ষা কৰক; সখাসকলৰ বাবে তেওঁ বিস্তৃত স্থান (ৱৰিবস) সৃষ্টি কৰক।