Sukta 3

Mantra 1

इनो राजन्नरतिः समिद्धो रौद्रो दक्षाय सुषुमाँ अदर्शि । चिकिद्वि भाति भासा बृहतासिक्नीमेति रुशतीमपाजन् ॥

হে ৰাজন, সমিধা-প্ৰজ্বলিত অগ্নিৰ এই অরতি—চলমান শক্তি—দেখা যায়; দক্ষ কাৰ্যৰ বাবে ৰৌদ্ৰ বলত তীক্ষ্ণ। সজাগ, বিচক্ষণ হৈ, বৃহৎ দীপ্তিত জ্বলি উঠে; অন্ধকাৰক তাড়াই, ৰুশতী—উজ্জ্বল উষাৰ—দিশে আগবাঢ়ে।

Mantra 2

कृष्णां यदेनीमभि वर्पसा भूज्जनयन्योषां बृहतः पितुर्जाम् । ऊर्ध्वं भानुं सूर्यस्य स्तभायन्दिवो वसुभिररतिर्वि भाति ॥

যেতিয়া তেওঁ নিজৰ ৰূপে কৃষ্ণতাক মুখামুখি হয়, তেতিয়া বৃহৎ পিতাৰ সন্তান—উজ্জ্বল কন্যা/যুৱতী—উষাক জন্ম দিয়ে। সূৰ্যৰ ভানুক ঊৰ্ধ্বে স্থাপন কৰি, দিৱৰ বসুসমূহে সৈতে এই অরতি—চলমান শক্তি—সৰ্বদিকে বিস্তৃত দীপ্তিত জ্বলি উঠে।

Mantra 3

भद्रो भद्रया सचमान आगात्स्वसारं जारो अभ्येति पश्चात् । सुप्रकेतैर्द्युभिरग्निर्वितिष्ठन्रुशद्भिर्वर्णैरभि राममस्थात् ॥

ভদ্ৰ ভদ্ৰাৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ তেওঁ আহিল; যেন জাৰ (প্ৰেমিক) তেনেই ভগ্নীৰ পিছে পিছে গমন কৰে। সুপ্ৰকেত দ্যুতিৰে অগ্নি আগবাঢ়ি স্থিৰ হৈ, দীপ্ত বৰ্ণেৰে আৱৃত হৈ, আনন্দমুখে (ৰামম্) সন্মুখত নিজৰ স্থান স্থাপন কৰিলে।

Mantra 4

अस्य यामासो बृहतो न वग्नूनिन्धाना अग्नेः सख्युः शिवस्य । ईड्यस्य वृष्णो बृहतः स्वासो भामासो यामन्नक्तवश्चिकित्रे ॥

বৃহৎজনৰ এই গমনসমূহ দ্ৰুত শিখাৰ দৰে—সখা আৰু শিৱ অগ্নিক জ্বলাই তোলে। পূজ্য বলৱান, বৃহৎজনৰ নিজৰ ভামাস (দীপ্ত শক্তিসমূহ) পথত আগবাঢ়ে—অভিষিক্ত, জাগ্ৰত, বিচক্ষণতাত প্ৰবুদ্ধ।

Mantra 5

स्वना न यस्य भामासः पवन्ते रोचमानस्य बृहतः सुदिवः । ज्येष्ठेभिर्यस्तेजिष्ठैः क्रीळुमद्भिर्वर्षिष्ठेभिर्भानुभिर्नक्षति द्याम् ॥

ধ্বনিত স্ৰোতৰ দৰে যাৰ ভামাস (দীপ্তি) বয়—ৰোচমান, বৃহৎ, সুদিব (সু-দ্যুতি) জনৰ। জ্যেষ্ঠ, অতি তেজস্বী, ক্ৰীড়ামদ, বৰ্ষিষ্ঠ কিৰণসমূহেৰে তেওঁ দ্যাম্—আলোকময় আকাশ—অধিগম কৰি অধিকাৰ কৰে।

Mantra 6

अस्य शुष्मासो ददृशानपवेर्जेहमानस्य स्वनयन्नियुद्भिः । प्रत्नेभिर्यो रुशद्भिर्देवतमो वि रेभद्भिररतिर्भाति विभ्वा ॥

তাঁৰ শক্তিসমূহ দেখা যায়—অবাধিতজনৰ—তেজে কঁপনি তুলি, নিয়ুক্ত ৰথবল (নিয়ুদ্) সহ গম্ভীৰ ধ্বনি তোলে। প্ৰাচীন দীপ্ত শক্তিসমূহেৰে, সৰ্বাধিক দেৱতাময়, ঋষিসুলভ স্তোত্ৰধ্বনিসমূহেৰে, সেই চলমান শক্তি (অরতি) সৰ্বব্যাপী হৈ উজ্জ্বলভাৱে প্ৰকাশ পায়।

Mantra 7

स आ वक्षि महि न आ च सत्सि दिवस्पृथिव्योररतिर्युवत्योः । अग्निः सुतुकः सुतुकेभिरश्वै रभस्वद्भी रभस्वाँ एह गम्याः ॥

আমালৈ মহিমা আনক, আৰু ইয়াত আমাৰ সৈতে বহা—দ্যৌ আৰু পৃথিৱী, এই দুয়ো যুৱতীৰ চলমান শক্তি অগ্নি। সুশৃঙ্খল, ত্বৰিত অশ্বসমূহেৰে—উদ্যমী, বলৱান—ইয়ালৈ, আমাৰ আহুতি-ক্ষেত্ৰলৈ আহা।