Sukta 16

Mantra 1

मैनमग्ने वि दहो माभि शोचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् । यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितृभ्यः ॥

হে অগ্নি, ইমানক বিচ্ছিন্ন নকৰিবা, দগ্ধ কৰি ননিয়া; দাহ নকৰিবা; ইয়াৰ ছাল নিক্ষেপ নকৰিবা; শৰীৰ ছিন্ন নকৰিবা। যেতিয়া, হে জাতবেদ, তুমি ইয়াক শৃত (সুসংস্কৃত/পক্ক) কৰি দিয়া, তেতিয়া ইয়াক পিতৃসকলৰ ওচৰলৈ আগবঢ়াই পঠাই দিয়া।

Mantra 2

शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं परि दत्तात्पितृभ्यः । यदा गच्छात्यसुनीतिमेतामथा देवानां वशनीर्भवाति ॥

হে জাতবেদ, যেতিয়া তুমি ইয়াক শৃত (পক্ক/সুসংস্কৃত) কৰ, তেতিয়া ইয়াক পিতৃসকলৰ হাতত সম্পূৰ্ণকৈ অৰ্পণ কৰা। যেতিয়া ই এই অসুনীতি (প্ৰাণ-নেত্ৰী পথ) ধৰি আগবাঢ়ে, তেতিয়া ই দেৱসকলৰ বশনী—তেওঁলোকৰ সুৰ-ইচ্ছাৰে চালিত হ’বলগীয়া—হয়।

Mantra 3

सूर्यं चक्षुर्गच्छतु वातमात्मा द्यां च गच्छ पृथिवीं च धर्मणा । अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः ॥

চক্ষু সূৰ্যলৈ গমন কৰক; প্ৰাণ-বায়ু বায়ুলৈ গমন কৰক। তোমাৰ সত্যৰ ধৰ্ম অনুসাৰে দ্যৌলৈ আৰু পৃথিৱীলৈ গমন কৰা। অথবা জললৈ গমন কৰা, যদি তাতেই তোমাৰ হিত-স্থান; আৰু ঔষধিসকলত দেহ-শক্তিসমূহসহ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠিত হোৱা।

Mantra 4

अजो भागस्तपसा तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः । यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम् ॥

অজৰ ভাগ—তপসাৰে তাক তপাও, তাক অধিক দীপ্ত কৰ; তোমাৰ শোচিসে তাক তপাও, তোমাৰ অর্চিসে তাক শুদ্ধতালৈ উত্তপ্ত কৰক। হে জাতবেদস, তোমাৰ সেই শিৱ তনুসকলৰ দ্বাৰা, তাক সুকৃতসকলৰ লোকলৈ বহন কৰি নিয়া।

Mantra 5

अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधाभिः । आयुर्वसान उप वेतु शेषः सं गच्छतां तन्वा जातवेदः ॥

হে অগ্নি, তাক পুনৰ মুক্ত কৰা—পিতৃলোকলৈ নিম্নমুখে আৰু অগ্ৰসৰ কৰি; যি তোমালৈ আহুত হৈ স্বধাসমূহৰ শক্তিত বিচৰণ কৰে। অৱশিষ্ট আয়ু-শক্তি পুনৰ বস্ত্ৰধাৰী হৈ ওচৰলৈ আহক; হে জাতবেদস, দেহ-সত্তা সমন্বয়ে একেলগে মিলি যাওক।

Mantra 6

यत्ते कृष्णः शकुन आतुतोद पिपीलः सर्प उत वा श्वापदः । अग्निष्टद्विश्वादगदं कृणोतु सोमश्च यो ब्राह्मणाँ आविवेश ॥

যি ক’লা পক্ষীয়ে তোমাক আঘাত কৰিলে, বা পিপীলিকা, সৰ্প, অথবা কোনো বনৰীয়া পশুৱে—অগ্নিয়ে সেই সকলোকে সম্পূৰ্ণ বিষহীন কৰি দিওক; আৰু সোমো, যি ব্ৰাহ্মণ-তেজত প্ৰৱেশ কৰে—অন্ধকাৰৰ আক্রমণ নিৰাপদতালৈ নাশ হওক।

Mantra 7

अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व पीवसा मेदसा च । नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्ष्यन्पर्यङ्खयाते ॥

অগ্নিৰ বর্ম গোৰশ্মিৰে তোমাৰ চাৰিওফালে বিস্তাৰ কৰা; সমৃদ্ধি আৰু মেদসাৰে তাক ঘনকৈ আৱৰণ দিয়া। হিংসাত উল্লসিত সেই তীব্ৰজন যেন তোমাক নাছিঙে, ঘেৰি ধৰি আক্রমণ কৰি যেন ভক্ষণ নকৰে।

Mantra 8

इममग्ने चमसं मा वि जिह्वरः प्रियो देवानामुत सोम्यानाम् । एष यश्चमसो देवपानस्तस्मिन्देवा अमृता मादयन्ते ॥

হে অগ্নি, এই চমসখন উলটাই নিদিবা; ই দেৱসকলৰো প্ৰিয়, আৰু সোম্য শক্তিসকলৰো প্ৰিয়। এই দেৱ-পানৰ পাত্ৰ; ইয়াত অমৃত দেৱসকল আনন্দিত হয়।

Mantra 9

क्रव्यादमग्निं प्र हिणोमि दूरं यमराज्ञो गच्छतु रिप्रवाहः । इहैवायमितरो जातवेदा देवेभ्यो हव्यं वहतु प्रजानन् ॥

ক্ৰব্যাদ অগ্নিক মই দূৰলৈ প্ৰেৰণ কৰোঁ; যমৰাজৰ ৰাজ্যলৈ অপবিত্ৰতা বহি লৈ সি গুচক। ইয়াতেই এই অন্য জাতবেদা থাকক—সৰ্বজন্ম-জ্ঞানী—আৰু প্ৰজ্ঞানসহ দেৱসকললৈ হব্য বহন কৰক।

Mantra 10

यो अग्निः क्रव्यात्प्रविवेश वो गृहमिमं पश्यन्नितरं जातवेदसम् । तं हरामि पितृयज्ञाय देवं स घर्ममिन्वात्परमे सधस्थे ॥

যি অগ্নি ক্রব্যাদ ৰূপে তোমালোকৰ এই গৃহত প্ৰৱেশ কৰিছে—অন্য জাতবেদাক, সৰ্বজন্ম-জ্ঞানীক, চাই—তাক মই পিতৃযজ্ঞৰ বাবে দেৱৰূপে পৃথক কৰোঁ। সি পৰম সধস্থত ঘর্ম—উষ্ণতা আৰু পৰিপক্বতা—উদ্দীপিত কৰক।

Mantra 11

यो अग्निः क्रव्यवाहनः पितॄन्यक्षदृतावृधः । प्रेदु हव्यानि वोचति देवेभ्यश्च पितृभ्य आ ॥

যি অগ্নি ক্রব্যবাহন—মৰ্ত্য হব্য বহনকাৰী—ঋতবৃদ্ধ, সি পিতৃসকলক যক্ষতু। আৰু সি হব্যসমূহ আগবঢ়াই ঘোষণা কৰে—দেৱসকললৈও, পিতৃসকললৈও—‘ইয়ালৈ আহক’ বুলি।

Mantra 12

उशन्तस्त्वा नि धीमह्युशन्तः समिधीमहि । उशन्नुशत आ वह पितॄन्हविषे अत्तवे ॥

আকাঙ্ক্ষাৰে তোমাক আমি নিধান কৰোঁ; আকাঙ্ক্ষাৰে তোমাক আমি প্ৰজ্বলিত কৰোঁ। আকাঙ্ক্ষী হৈ, আকাঙ্ক্ষী শক্তিসকলৰ সৈতে, পিতৃসকলক ইয়ালৈ আন—হৱিষ ভক্ষণ কৰিবলৈ।

Mantra 13

यं त्वमग्ने समदहस्तमु निर्वापया पुनः । कियाम्ब्वत्र रोहतु पाकदूर्वा व्यल्कशा ॥

হে অগ্নি, যাক তুমি সম্পূৰ্ণকৈ দগ্ধ কৰিলা, তাক পুনৰ নিৰ্বাপিত কৰি মুক্ত কৰা; তাক পুনৰ নৱকৈ শুৱাই দিয়া। ইয়াত জলসমূহ উঠি আহক; পাকদূৰ্বা—চিকিৎসক ঘাঁহ—অম্লান হৈ গজি উঠক।

Mantra 14

शीतिके शीतिकावति ह्लादिके ह्लादिकावति । मण्डूक्या सु सं गम इमं स्वग्निं हर्षय ॥

হে শীতলিনী, হে অধিক-শীতলিনী; হে হ্লাদিনী, হে অধিক-হ্লাদিনী—হে মাণ্ডূক্যা, সুন্দৰকৈ একেলগে আহা; এই শুভ অগ্নিক আনন্দিত আৰু দীপ্তিময় কৰা।