Sukta 63

Mantra 1

त्वं महाँ इन्द्र यो ह शुष्मैर्द्यावा जज्ञानः पृथिवी अमे धाः । यद्ध ते विश्वा गिरयश्चिदभ्वा भिया दृळ्हासः किरणा नैजन् ॥

তুমি মহামহিম, হে ইন্দ্ৰ—যি তোমাৰ শৌৰ্য্য-শক্তিৰে, দ্যৌ আৰু পৃথিৱীৰ সৈতে জন্ম লৈ, সিহঁতক নিজ নিজ মাপ-মৰ্যাদাত স্থাপন কৰিলা। যেতিয়া তোমাৰ ভয়-ভক্তিৰে দৃঢ়ভাৱে স্থিত, বিশাল পৰ্বতসমূহো নচলিল—যেন ৰশ্মিসমূহ নিজৰ গতিপথত স্থিৰ থাকে।

Mantra 2

आ यद्धरी इन्द्र विव्रता वेरा ते वज्रं जरिता बाह्वोर्धात् । येनाविहर्यतक्रतो अमित्रान्पुर इष्णासि पुरुहूत पूर्वीः ॥

যেতিয়া তোমাৰ দুটা দীপ্ত হৰী, হে ইন্দ্ৰ, বিস্তৃতপথে বিচৰণ কৰি ওচৰলৈ আহে, তেতিয়া গায়কে তোমাৰ বজ্ৰক তোমাৰ বাহুত স্থাপন কৰে। সেই বজ্ৰে, হে অদম্য সংকল্প, তুমি শত্রু-শক্তিৰ ওপৰত ধাৱমান হৈ বহু প্ৰাচীন দুৰ্গ ভাঙি পেলোৱা—হে বহুবাৰ আহ্বানিত।

Mantra 3

त्वं सत्य इन्द्र धृष्णुरेतान्त्वमृभुक्षा नर्यस्त्वं षाट् । त्वं शुष्णं वृजने पृक्ष आणौ यूने कुत्साय द्युमते सचाहन् ॥

তুমি সত্য, হে ইন্দ্ৰ—এই কৰ্মসমূহত তুমি ধৃষ্ট; তুমি ঋভু-দক্ষতাৰ অধিপতি, বীৰ, বিজয়ী। তুমি শুষ্ণক যুদ্ধৰ সংঘাতে, আঘাতৰ মুখামুখিত, যুৱ আৰু দ্যুতিমান কুত্সৰ সৈতে একেলগে বধ কৰিলা—যাতে দ্যুতিধাৰী শক্তি জয়ী হয়।

Mantra 4

त्वं ह त्यदिन्द्र चोदीः सखा वृत्रं यद्वज्रिन्वृषकर्मन्नुभ्नाः । यद्ध शूर वृषमणः पराचैर्वि दस्यूँर्योनावकृतो वृथाषाट् ॥

তুমি নিশ্চয়, হে ইন্দ্ৰ, সখা-শক্তিক উদ্দীপিত কৰিলা—হে বজ্ৰধাৰী, মহাকৰ্মা—যেতিয়া তুমি বৃত্ৰক আঘাতে নত কৰিলা। যেতিয়া, হে শূৰ, বল-আনন্দে দৃঢ়, তুমি দস্যুসকলক দূৰলৈ ছিটকাই দিলে আৰু অন্ধকাৰৰ গৰ্ভত নিক্ষেপ কৰিলা—মিথ্যাৰ ওপৰত বিজয়ী।

Mantra 5

त्वं ह त्यदिन्द्रारिषण्यन्दृळ्हस्य चिन्मर्तानामजुष्टौ । व्यस्मदा काष्ठा अर्वते वर्घनेव वज्रिञ्छ्नथिह्यमित्रान् ॥

তুমি নিশ্চয়, হে ইন্দ্ৰ, অকল্যাণৰ পৰা আমাক ৰক্ষা কৰোঁতা—মৰ্ত্যসকলৰ কঠোৰ প্ৰতিবন্ধকতাতো, যিসকলে সন্মতি নেদিয়ে—আমাৰ পৰা বৈৰী সীমা-বন্ধন দূৰ কৰিলা। হাতুৰীৰ দৰে, হে বজ্ৰধাৰী, আমাৰ অগ্ৰগতিৰ নিমিত্তে শত্রুসকলক চূর্ণ কৰ।

Mantra 6

त्वां ह त्यदिन्द्रार्णसातौ स्वर्मीळ्हे नर आजा हवन्ते । तव स्वधाव इयमा समर्य ऊतिर्वाजेष्वतसाय्या भूत् ॥

তোমাকেই নিশ্চয়, হে ইন্দ্ৰ, শক্তিৰ স্ৰোত জয় কৰোঁতে, স্বৰ-লোক লাভ কৰোঁতে, নৰসকলে যুদ্ধত আহ্বান কৰে। হে স্বধাৱান, এই তোমাৰ সহায় সমৰত ওচৰলৈ আহক, আৰু বীৰ্যৰ পূৰ্ণতাত অপ্রতিহত হোৱক।

Mantra 7

त्वं ह त्यदिन्द्र सप्त युध्यन्पुरो वज्रिन्पुरुकुत्साय दर्दः । बर्हिर्न यत्सुदासे वृथा वर्गंहो राजन्वरिवः पूरवे कः ॥

তুমি নিশ্চয়, হে ইন্দ্ৰ, যুদ্ধৰত বজ্ৰধাৰী, পুৰুকুৎসাৰ বাবে সাতটা দুৰ্গ ভাঙি পেলালাঁ। আৰু যেতিয়া—বিছোৱা বৰ্হিৰ দৰে বিস্তৃত—হে ৰাজন, তুমি সুদাসৰ বাবে অন্যায় দমন-অংহসৰ বিপক্ষে মুক্ত পথ মুকলি কৰিলা, তেতিয়া পুৰুৰ বাবে এনে বিস্তৃত অৱকাশ (ৱৰিবঃ) দান কৰিবলৈ আৰু কোন আছে?

Mantra 8

त्वं त्यां न इन्द्र देव चित्रामिषमापो न पीपयः परिज्मन् । यया शूर प्रत्यस्मभ्यं यंसि त्मनमूर्जं न विश्वध क्षरध्यै ॥

তুমি, হে দেব ইন্দ্ৰ, আমাৰ বাবে সেই বিচিত্ৰ, দীপ্ত ইষা/ইষম্‌ পোষণ কৰাঁ—যেনে জলসমূহে পৰিজ্মন (চক্ৰাকাৰ জগত) পোষণ কৰে। যাৰ দ্বাৰা, হে শূৰ, তুমি আমাৰ ফালে মুখ ঘূৰাই দিয়া, আৰু আমাৰ ত্মন (সত্তা)ক বিশ্বধাৰা শক্তিৰ স্ৰোত যেন সকলোফালে ক্ষৰিত হ’বলৈ দিয়া।

Mantra 9

अकारि त इन्द्र गोतमेभिर्ब्रह्माण्योक्ता नमसा हरिभ्याम् । सुपेशसं वाजमा भरा नः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात् ॥

হে ইন্দ্ৰ, গৌতমসকলে তোমাৰ বাবে ব্ৰহ্মাণি (স্তোত্ৰ-শক্তিবচন) ৰচনা কৰি, হৰিভ্যাম্‌ (তোমাৰ দীপ্ত অশ্বযুগল)ৰ উদ্দেশে নমস্কাৰে উচ্চাৰণ কৰিলে। আমাৰ বাবে সুপেশস (সু-গঠিত) বাজ (বল/বিজয়) আন; আৰু প্ৰাতে, ধিয়াবসু (প্ৰজ্ঞাৰ ধন) ধনৱান জন যেন শীঘ্ৰ আহে।