Sukta 58

Mantra 1

नू चित्सहोजा अमृतो नि तुन्दते होता यद्दूतो अभवद्विवस्वतः । वि साधिष्ठेभिः पथिभी रजो मम आ देवताता हविषा विवासति ॥

এতিয়াও শক্তিজাত অমৃতজনাই চলিত হয়—যেতিয়া হোতা বিবস্বতৰ দূত হয়। অতি সিদ্ধ পথসমূহে সি মোৰ অন্তৰীক্ষ-ৰজো অতিক্ৰম কৰে, আৰু হৱিষাৰে দেৱতাসকলক প্ৰকাশিত উপস্থিতিলৈ আহ্বান কৰে।

Mantra 2

आ स्वमद्म युवमानो अजरस्तृष्वविष्यन्नतसेषु तिष्ठति । अत्यो न पृष्ठं प्रुषितस्य रोचते दिवो न सानु स्तनयन्नचिक्रदत् ॥

সেয়া নিজৰ গৃহলৈ আহে—চিৰযৌৱন, অজৰ; তৃষ্ণাতুৰ স্থানসমূহ ভেদি দৌৰি, নিপীড়িত পথচিহ্নসমূহত দৃঢ়ভাৱে থিয় হয়। ছিটা-পৰা অশ্বৰ দৰে তাৰ পিঠি দীপ্ত হয়; দ্যৌৰ শিখৰৰ দৰে গর্জন কৰি সি উচ্চস্বৰে চিঞৰে—উচ্চ জ্যোতিৰ আহ্বানত সত্তাক জাগ্ৰত কৰে।

Mantra 3

क्राणा रुद्रेभिर्वसुभिः पुरोहितो होता निषत्तो रयिषाळमर्त्यः । रथो न विक्ष्वृञ्जसान आयुषु व्यानुषग्वार्या देव ऋण्वति ॥

ৰুদ্ৰসকল আৰু বসুসকলৰ সৈতে বলৱান, অগ্ৰত স্থাপিত—হোতা আসনত বহে, অমৰ, ৰয়িষাট্‌ (সমৃদ্ধিৰ বিজয়ী)। ৰথৰ দৰে গোষ্ঠীসমূহৰ মাজেৰে সোজাকৈ যোজিত হৈ, জীৱন-পথসমূহত ইচ্ছিত ধন-সম্পদ বিস্তাৰ কৰে; দেৱে সেয়া গতি দিয়ে আৰু ফলপ্ৰদ কৰে।

Mantra 4

वि वातजूतो अतसेषु तिष्ठते वृथा जुहूभिः सृण्या तुविष्वणिः । तृषु यदग्ने वनिनो वृषायसे कृष्णं त एम रुशदूर्मे अजर ॥

বায়ু-প্ৰেৰিত হৈ, অগ্নিৰ জ্যোতি নিপীড়নসমূহৰ মাজত উজ্জ্বলভাৱে থিয় হয়; জুহূ-লাডলসমূহেৰে সি বৃথা পৰিশ্ৰম নকৰে—তীব্ৰ-ধ্বনিময় শক্তিধাৰা। হে অগ্নি, যেতিয়া তৃষ্ণাতুৰ উদ্ভিদসমূহৰ মাজত তুমি বৃষৰ দৰে উথলি উঠা, তেতিয়া তোমাৰ কৃষ্ণ আৱৰোধ ভাঙে আৰু তোমাৰ উজ্জ্বল তৰংগ-গতি দীপ্ত হয়, হে অজৰ।

Mantra 5

तपुर्जम्भो वन आ वातचोदितो यूथे न साह्वाँ अव वाति वंसगः । अभिव्रजन्नक्षितं पाजसा रजः स्थातुश्चरथं भयते पतत्रिणः ॥

দগ্ধ জৱালাৰ দৰে জ্বলন্ত জঁভেৰে, বায়ুৰ প্ৰেৰিত হৈ সি বন-মধ্যেদি তললৈ শ্বাস বোৱায়—যেন গোটৰ মাজত জয়ী নেতা। অক্ষয় তেজেৰে আগবাঢ়ি সি নিজৰ দীপ্তিত ৰজঃ-অন্তৰীক্ষৰ বিস্তাৰ ঢাকি পেলায়; তাৰ আগত স্থাৱৰ আৰু চৰ—দুয়ো কঁপে, আৰু পখীসকল ভয় পায়।

Mantra 6

दधुष्ट्वा भृगवो मानुषेष्वा रयिं न चारुं सुहवं जनेभ्यः । होतारमग्ने अतिथिं वरेण्यं मित्रं न शेवं दिव्याय जन्मने ॥

ভৃগুসকলে তোমাক মৰ্ত্যলোকত স্থাপন কৰিলে—জনসাধাৰণৰ বাবে আহ্বান কৰাত সহজ, মনোহৰ ধন-সমৃদ্ধিৰ দৰে। হে অগ্নি, হোতা, বাছনি-যোগ্য অতিথি, মিত্ৰৰ দৰে কল্যাণকৰ—আমাৰ ভিতৰত দিৱ্য জন্মৰ বাবে।

Mantra 7

होतारं सप्त जुह्वो यजिष्ठं यं वाघतो वृणते अध्वरेषु । अग्निं विश्वेषामरतिं वसूनां सपर्यामि प्रयसा यामि रत्नम् ॥

সপ্ত জুহুৰ সৈতে যজ্ঞত অতি যোগ্য হোতা অগ্নিক—যাক কৰ্মৰত সাধকসকলে অধ্বৰত বাছি লয়। সকলো ধনৰ অচ্যুত বাহক সেই অগ্নিক মই নিবেদনসহ সেৱা কৰোঁ; ধন-ৰত্নৰ বাবে মই তেওঁৰ ওচৰলৈ যাওঁ।

Mantra 8

अच्छिद्रा सूनो सहसो नो अद्य स्तोतृभ्यो मित्रमहः शर्म यच्छ । अग्ने गृणन्तमंहस उरुष्योर्जो नपात्पूर्भिरायसीभिः ॥

হে অচ্ছিদ্ৰ (অদোষ), সহসৰ সুনু, আজি আমাক—স্তোতৃসকলক—হে মহান মিত্ৰ, তোমাৰ বিস্তৃত শান্তি-আশ্ৰয় দান কৰা। হে অগ্নি, গায়কক অংহস (দুৰ্দশা-পাপ)ৰ পৰা উৰুষ্য (বিস্তৃত ৰক্ষা) কৰা; হে ঊর্জো নপাত্, আয়সী পূৰ্ভি (লোহাৰ দুৰ্গ-প্ৰাচীৰ)ৰে আমাক দৃঢ় কৰ।

Mantra 9

भवा वरूथं गृणते विभावो भवा मघवन्मघवद्भ्यः शर्म । उरुष्याग्ने अंहसो गृणन्तं प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात् ॥

হে বিভাৱো (সৰ্বদীপ্ত), গৃণতে (স্তোতৃ)ৰ বাবে তুমি বৰূথ (আশ্ৰয়) হওঁক; হে মঘৱন, মঘৱদ্ভ্যঃ (দানশীলসকলৰ) বাবে তুমি শর্ম (শান্তি-আশ্বাস) হওঁক। হে অগ্নি, গৃণন্তক অংহসৰ পৰা উৰুষ্য (বিস্তৃত ৰক্ষা) কৰা, যাতে প্ৰাতঃকালে ধিয়াৱসু (প্ৰজ্ঞা-ধনৰ) আগমন আমাৰ ওচৰলৈ শীঘ্ৰ হয়।