Sukta 2

Mantra 1

वायवा याहि दर्शतेमे सोमा अरंकृताः । तेषां पाहि श्रुधी हवम् ॥

হে বায়ু, দৰ্শনীয় দীপ্তিমান! আহা—ইয়ালৈ আহা। এই সোমৰসসমূহ যথোচিতভাৱে সাজি-গুছাই থোৱা হৈছে। সিহঁতৰ পৰা পান কৰা, আৰু আমাৰ আহ্বান শুনা।

Mantra 2

वाय उक्थेभिर्जरन्ते त्वामच्छा जरितारः । सुतसोमा अहर्विदः ॥

হে বায়ু, উক্থ-স্তোত্ৰেৰে জৰিতাসকল তোমালৈ উন্মুখ হৈ উচ্ছ্বাসিত হয়। সোম পিষি-নিঙৰি, দীপ্তিমান দিনৰ জ্ঞানী সেই স্তোতাগণ তোমাক ওচৰলৈ আহ্বান কৰে।

Mantra 3

वायो तव प्रपृञ्चती धेना जिगाति दाशुषे । उरूची सोमपीतये ॥

হে বায়ু, তোমাৰ বিস্তাৰিত ধাৰা—আনন্দ-দুগ্ধৰ দৰে—দাশুষে, অৰ্থাৎ দানকাৰী যজমানলৈ আহে। উৰুচী, দীপ্ত আৰু দূৰ-প্ৰসাৰী, ই সোমপানৰ বাবে গতি কৰে।

Mantra 4

इन्द्रवायू इमे सुता उप प्रयोभिरा गतम् । इन्दवो वामुशन्ति हि ॥

হে ইন্দ্ৰ-ৱায়ু, এই সোম-সুতসমূহৰ ওচৰলৈ আহাঁ—আনন্দদায়ক শক্তিৰে বহন কৰা। কিয়নো সোমৰ বিন্দুবোৰ নিশ্চয়েই তোমালোকক কামনা কৰে।

Mantra 5

वायविन्द्रश्च चेतथः सुतानां वाजिनीवसू । तावा यातमुप द्रवत् ॥

হে ৱায়ু আৰু ইন্দ্ৰ, তোমালোক দুয়ো সুত সোমক লক্ষ্য কৰা। হে ঐশ্বৰ্য আৰু বিজয়ী বলৰ অধিপতি, আহাঁ—তোমালোকলৈ ধাৱমান দ্ৰুত-প্ৰবাহ আনন্দৰ ওচৰলৈ ত্বৰিত হওক।

Mantra 6

वायविन्द्रश्च सुन्वत आ यातमुप निष्कृतम् । मक्ष्वित्था धिया नरा ॥

হে ৱায়ু আৰু ইন্দ্ৰ, সোম চেপি থকা জনাৰ ওচৰলৈ ত্বৰিতে আহাঁ; সাজি থোৱা নিবেদনলৈ ওচৰ চাপা। হে দুয়ো বীৰ-শক্তি, সত্যলৈ উঠা জাগ্ৰত ধ্যানৰ দ্বাৰাই এইদৰে।

Mantra 7

मित्रं हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् । धियं घृताचीं साधन्ता ॥

মিত্ৰক আহ্বান কৰোঁ—পূত-দক্ষ, শুদ্ধ আৰু নিৰ্মল শক্তিসম্পন্ন; আৰু বৰুণকো—হিংসা-অপকাৰ বিনাশক। তেওঁলোকে আমাৰ ভিতৰত ঘৃতাচী ধী—উজ্জ্বল ঘৃতৰ দৰে প্ৰবাহমান, স্পষ্ট আৰু সোজা চিন্তা-প্ৰবৃত্তি—সাধন কৰক।

Mantra 8

ऋतेन मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा । क्रतुं बृहन्तमाशाथे ॥

ঋতেন—সত্য-ঋত-ব্যৱস্থাৰ বলত—মিত্ৰ-বৰুণ, ঋতবৃধা (ঋত বৃদ্ধি কৰোঁতা) আৰু ঋতস্পৃশা (ঋত স্পৰ্শ কৰোঁতা), আমাক বৃহৎ ক্ৰতু—সঠিক কৰ্মৰ বিস্তৃত, দীপ্ত ইচ্ছাশক্তি—দান কৰক।

Mantra 9

कवी नो मित्रावरुणा तुविजाता उरुक्षया । दक्षं दधाते अपसम् ॥

কবি মিত্ৰ-বৰুণ—সেই দুজন ঋষি, বহুজাতা আৰু উৰুক্ষয়া (বিস্তৃত আশ্ৰয়-নিবাসযুক্ত)—আমালৈ অপস্‌ (কৰ্ম) সিদ্ধিৰ বাবে দক্ষ—সঠিক গঠন-বিবেচনাৰ শক্তি—স্থাপন কৰক।