Sukta 186

Mantra 1

आ न इळाभिर्विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव एतु । अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगदभिपित्वे मनीषा ॥

বিদথৰ সু-শস্তিত ইळা-ধাৰাসকলসহ আমাৰ ওচৰলৈ আহক—বিশ্বানৰ, দেৱ সৱিতা। যেন তুমি, যৌৱনশক্তিস্বৰূপে, আমাৰ মাজত আনন্দিত হওঁ; আৰু আমাৰ মনীষা—প্ৰেৰিত অন্তৰবুদ্ধি—নিজ সত্য-গৃহৰ অন্তৰঙ্গতাত সমগ্ৰ চলমান জগতক আলিঙ্গন কৰক।

Mantra 2

आ नो विश्व आस्क्रा गमन्तु देवा मित्रो अर्यमा वरुणः सजोषाः । भुवन्यथा नो विश्वे वृधासः करन्त्सुषाहा विथुरं न शवः ॥

সকলো দেৱতা দ্ৰুত অগ্ৰসৰত আমাৰ ওচৰলৈ আহক—মিত্ৰ, অৰ্যমা, বৰুণ এক-সজোষা। যেন সকলো বৃদ্ধি-কাৰক দেৱতা আমাৰ বাবে সু-সহা সহিষ্ণুতাৰ শক্তি হয়, আমাৰ বলক অবিচল কৰে—বিক্ষিপ্ত নহয়।

Mantra 3

प्रेष्ठं वो अतिथिं गृणीषेऽग्निं शस्तिभिस्तुर्वणिः सजोषाः । असद्यथा नो वरुणः सुकीर्तिरिषश्च पर्षदरिगूर्तः सूरिः ॥

তোমালোকৰ বাবে মই সৰ্বাধিক প্ৰিয় অতিথিক গাইছোঁ—অগ্নি, তুৰ্বণি (দ্ৰুত প্ৰেৰক), আমাৰ শস্তিসকলৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত, এক-সজোষা আনন্দত। যেন দীপ্ত কীৰ্তিসম্পন্ন বৰুণ আমাৰ সৈতে উপস্থিত থাকে; আৰু সু-পথ-নিয়ন্ত্ৰিত সূৰি (ঋষি) আমাক ইষা—পূৰ্ণতাৰ প্ৰবাহ—লৈ পাৰ কৰাই নিয়ে, বৈৰী প্ৰতিবন্ধকতাৰ ওপাৰে।

Mantra 4

उप व एषे नमसा जिगीषोषासानक्ता सुदुघेव धेनुः । समाने अहन्विमिमानो अर्कं विषुरूपे पयसि सस्मिन्नूधन् ॥

নমস্কাৰে মই তোমালোকৰ ওচৰলৈ আহোঁ—জয় লাভৰ আকাঙ্ক্ষাৰে; উষা আৰু ৰাত্ৰি, যেন সুদুগ্ধা গাই। একে দিনৰ ভিতৰতে সিহঁতে আলোকৰ স্তোত্ৰ-মন্ত্র মাপে; ভিন্ন-ৰূপ দুধ-ধাৰাত, সেই একে উদৰতেই।

Mantra 5

उत नोऽहिर्बुध्न्यो मयस्कः शिशुं न पिप्युषीव वेति सिन्धुः । येन नपातमपां जुनाम मनोजुवो वृषणो यं वहन्ति ॥

আৰু আমাৰ বাবে আহি বুধ্ন্য—গভীৰ-মূল সাপ, মায়স্ক (আনন্দদায়ী শক্তি)-যুক্ত—নদী-গাইৰ দৰে গতি কৰক, যেন পোৱালিক পোষে। তেওঁৰ দ্বাৰাই আমি অপাম নপাতক জাগ্ৰত কৰোঁ—যাক বলবান, মনোজৱ, বৃষণ শক্তিসমূহ বহি লৈ যায়।

Mantra 6

उत न ईं त्वष्टा गन्त्वच्छा स्मत्सूरिभिरभिपित्वे सजोषाः । आ वृत्रहेन्द्रश्चर्षणिप्रास्तुविष्टमो नरां न इह गम्याः ॥

আৰু আমাৰ ওচৰলৈ ত্বষ্টা আহক—আমাৰ দিশৰ পৰা ইয়ালৈ—সূৰিভিসকলৰ সৈতে, অন্তৰঙ্গ নিবাসত আনন্দৰ একাত্মতাৰে। আৰু বৃত্ৰহা ইন্দ্ৰ—চৰ্ষণিপ্ৰা, অতিশয় তুবিষ্টম—মানৱৰ মাজত আমাৰ ওচৰলৈ ইয়াত আহক।

Mantra 7

उत न ईं मतयोऽश्वयोगाः शिशुं न गावस्तरुणं रिहन्ति । तमीं गिरो जनयो न पत्नीः सुरभिष्टमं नरां नसन्त ॥

আৰু আমাৰ চিন্তাবোৰ—অশ্বৰ দৰে যুঁজত জোঁতা—গাইবোৰে নিজৰ কণমানি বাছুৰক যেন জিভাৰে চেলাই লালন-পালন কৰে, তেনেদৰে তেওঁক চেলাই পোষণ কৰক। তেওঁক বাণীবোৰ—স্বামীৰ ওচৰলৈ পত্নীসকল যেন—ওচৰ চাপি আহে; নৰসমূহৰ মাজত সৰ্বাধিক সুৰভি, সৰ্বাধিক আনন্দদায়কজনক।

Mantra 8

उत न ईं मरुतो वृद्धसेनाः स्मद्रोदसी समनसः सदन्तु । पृषदश्वासोऽवनयो न रथा रिशादसो मित्रयुजो न देवाः ॥

আৰু বঢ়া সেনাবলযুক্ত মৰুতসকলে—দ্যৌ আৰু পৃথিৱীৰ সৈতে—একে মন হৈ আমাৰ সৈতে একেলগে বহক। চিত্ৰবৰ্ণ অশ্বযুক্ত, বনাঞ্চলৰ ৰথৰ দৰে, শত্রুভক্ষক, মৈত্ৰীত জোঁতা—এই দেবতাসকলে আসন গ্ৰহণ কৰক।

Mantra 9

प्र नु यदेषां महिना चिकित्रे प्र युञ्जते प्रयुजस्ते सुवृक्ति । अध यदेषां सुदिने न शरुर्विश्वमेरिणं प्रुषायन्त सेनाः ॥

এতিয়া সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ মহিমাৰ দ্বাৰাই ই প্ৰকাশ পায়: তেওঁলোকে আগলৈ জোঁতা শক্তিসমূহক আগবঢ়াই জোঁতে, আৰু সু-বুনা স্তোত্ৰ তেওঁলোকৰ সৈতে যায়। তাৰ পাছত, তেওঁলোকৰ শুভ দিনত কোনো শৰেও আঘাত কৰিব নোৱাৰে; তেওঁলোকৰ সেনাবাহিনীয়ে ছিটাই ছিটাই সমগ্ৰ ক্ষেত্ৰখনক চলমান কৰি তোলে।

Mantra 10

प्रो अश्विनाववसे कृणुध्वं प्र पूषणं स्वतवसो हि सन्ति । अद्वेषो विष्णुर्वात ऋभुक्षा अच्छा सुम्नाय ववृतीय देवान् ॥

সহায়তাৰ নিমিত্তে অশ্বিনীদ্বয়ক আগবঢ়াও; স্বশক্তিসম্পন্ন পুষণকো আগবঢ়াও—কাৰণ তেওঁলোক নিজ তেজে স্থিত। অদ্বেষী বিষ্ণু, বায়ু (ৱাত) আৰু ঋভুক্ষা—সুখ-কল্যাণৰ বাবে দেৱতাসকলক ইয়ালৈ ঘূৰাই আনক।

Mantra 11

इयं सा वो अस्मे दीधितिर्यजत्रा अपिप्राणी च सदनी च भूयाः । नि या देवेषु यतते वसूयुर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

হে যজ্য, আৰাধ্য দেৱসকল, এইয়াই তোমালোকৰ বাবে উজ্জ্বল দীধিতি (প্ৰদীপন); ই আমাৰ বাবে প্ৰাণভৰা পূৰ্ণতা আৰু আসনস্থ স্থিৰতা হৈ উঠক। ইয়াৰ দ্বাৰাই—ধন-অন্বেষীজন দেৱলোকত যত্ন কৰে—আমি এই বলৱান গণক, দীঘদিনীয়া দান দিওঁতাক, জানিব পাৰোঁ।