Sukta 185

Mantra 1

कतरा पूर्वा कतरापरायोः कथा जाते कवयः को वि वेद । विश्वं त्मना बिभृतो यद्ध नाम वि वर्तेते अहनी चक्रियेव ॥

দুয়োটাৰ কোনটো পূৰ্ব, কোনটো পৰৱৰ্তী—কেনেকৈ জন্ম হ’ল, আৰু ঋষিসকলৰ মাজত কোনে সঁচাকৈ জানে? নিজৰ আত্মশক্তিৰে সমগ্ৰ বিশ্ব বহন কৰি, দিন আৰু ৰাতি চক্ৰ চলাৰ দৰে পৃথক পৃথকভাৱে ঘূৰি থাকে।

Mantra 2

भूरिं द्वे अचरन्ती चरन्तं पद्वन्तं गर्भमपदी दधाते । नित्यं न सूनुं पित्रोरुपस्थे द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

দুটা মহান সত্তা—অচল—তথাপি চলমান, পদযুক্ত গৰ্ভক স্থাপন কৰে; যি নিজে অপদ। পিতৃ-মাতৃয়ে নিত্য পুত্ৰক কোলাত ধৰি ৰখাৰ দৰে, হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, আমাক মহা-আঘাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।

Mantra 3

अनेहो दात्रमदितेरनर्वं हुवे स्वर्वदवधं नमस्वत् । तद्रोदसी जनयतं जरित्रे द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

অদিতিৰ অনেহো, অনৰ্ব—অলস নোহোৱা, অখণ্ড দান—স্বৰ্ময়, অবধ (অজেয়), নমস্কাৰ-ভৰা—মই আহ্বান কৰোঁ। হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, সেই দান গায়কৰ বাবে জনাও; হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, আমাক অভ্বা—অতিবিশাল, আচ্ছন্নকাৰী বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।

Mantra 4

अतप्यमाने अवसावन्ती अनु ष्याम रोदसी देवपुत्रे । उभे देवानामुभयेभिरह्नां द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

অন্তৰতাপে দীপ্ত, অৱসা-সমৃদ্ধ—হে দেৱপুত্ৰী ৰোদসী (দ্যাৱা-পৃথিৱী), তোমালোকৰ অনুসৰণত আমি চলোঁ। দেৱসকলৰ অধীন, দিনৰ দুয়ো প্ৰকাৰক আঁকোৱালি লোৱা—হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, আমাক অভ্বা—অতিবিশাল, বৈৰী অচেতনতা/অন্ধকাৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।

Mantra 5

संगच्छमाने युवती समन्ते स्वसारा जामी पित्रोरुपस्थे । अभिजिघ्रन्ती भुवनस्य नाभिं द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

একেলগে আগবঢ়া, চাৰিওফালে একমত—যুৱতী ভগ্নী, পিতৃৰ বিস্তৃত কোলাত জামী-স্বসা; ভুবনৰ নাভিলৈ শ্বাস টানি—হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, আমাক অভ্বা—অতিবিশাল, বৈৰী শক্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, যি আমাৰ সুৰ-সমন্বয় ভাঙিব খোজে।

Mantra 6

उर्वी सद्मनी बृहती ऋतेन हुवे देवानामवसा जनित्री । दधाते ये अमृतं सुप्रतीके द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

উৰু বিস্তৃত তোমালোকৰ আসন, মহান তোমালোকৰ মহিমা; ঋত (সত্য-ব্যৱস্থা) অনুসাৰে দেৱসকলৰ অৱসা (পোষণ-শক্তি) সহে, হে জনিত্ৰী মাতৃ, মই তোমালোকক আহ্বান কৰোঁ। যিসকলে সুপ্ৰতীকে (সুন্দৰ দীপ্ত ৰূপে) অমৃতক ধাৰণ কৰে—দ্যাৱা-পৃথিৱী, আমাক অভ্বাত্ (অতিভাৰ/অপকাৰী বিপদ)ৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।

Mantra 7

उर्वी पृथ्वी बहुले दूरेअन्ते उप ब्रुवे नमसा यज्ञे अस्मिन् । दधाते ये सुभगे सुप्रतूर्ती द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

উৰু আৰু দৃঢ়, বহুল আৰু দূৰ-প্ৰসাৰিত—এই যজ্ঞত নমস্কাৰে মই তোমালোকক সম্বোধন কৰোঁ। হে শুভগে, যিসকলে সৌভাগ্য আৰু সুপ্ৰতূৰ্তি (সুন্দৰ উত্তৰণ/সু-গমন) স্থাপন কৰে—দ্যাৱা-পৃথিৱী, আমাক অভ্বাত্ (বৃহৎ বিপদ)ৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।

Mantra 8

देवान्वा यच्चकृमा कच्चिदागः सखायं वा सदमिज्जास्पतिं वा । इयं धीर्भूया अवयानमेषां द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

দেৱসকলৰ প্ৰতি, বা কোনো সখাৰ প্ৰতি, বা কুলপতি (জাস্পতি)ৰ প্ৰতি—যদি আমি কিবা আগঃ (দোষ) কৰিছোঁ, তেন্তে এই আমাৰ ধী (চিত্ত-ভাবনা) তেওঁলোকৰ বাবে অবয়ান (শান্তি-প্ৰদান/মুক্তি)ৰ পথ হওক। দ্যাৱা-পৃথিৱী, আমাক অভ্বাত্ (বৃহৎ বিপদ)ৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।

Mantra 9

उभा शंसा नर्या मामविष्टामुभे मामूती अवसा सचेताम् । भूरि चिदर्यः सुदास्तरायेषा मदन्त इषयेम देवाः ॥

উভয় শংসা—মানৱীয় আৰু বীৰোচিত—মোক ৰক্ষা কৰক; উভয় সহায়, পালনকাৰী বলসহ, মোৰ প্ৰতি সচেতন হওক। আৰ্য দাতাৰ বাবে বহুল দান হ’লেও—আমরা অন্তৰস্থ পূৰ্ণতাত আনন্দিত হৈ, দেবতাসকলক আমাৰ ভিতৰত কৰ্মপ্ৰবৃত্তিৰ বাবে প্ৰেৰণা দিওঁ।

Mantra 10

ऋतं दिवे तदवोचं पृथिव्या अभिश्रावाय प्रथमं सुमेधाः । पातामवद्याद्दुरितादभीके पिता माता च रक्षतामवोभिः ॥

ঋত—সত্য-ব্যৱস্থা—স্বৰ্গলৈ মই সেই কথা ক’লোঁ; পৃথিৱীৰ প্ৰথম শ্ৰৱণৰ বাবে, হে সু-মেধাসকল। পিতা আৰু মাতা নিকটতে থাকি, নিজৰ পালনকাৰী শক্তিসমূহেৰে, নিন্দাৰ পৰা আৰু দুঃপথ-দুৰিতাৰ পৰা আমাক ৰক্ষা কৰক।

Mantra 11

इदं द्यावापृथिवी सत्यमस्तु पितर्मातर्यदिहोपब्रुवे वाम् । भूतं देवानामवमे अवोभिर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, পিতা-মাতা, মই ইয়াত তোমালোকক যি কওঁ সেয়া সত্য হওক। তোমালোকৰ পালনকাৰী শক্তিসমূহেৰে, দেবতাসকলৰ মাজত আমাৰ বাবে সৰ্বাধিক নিকট হওক; যাতে আমি প্ৰেৰণা, বিজয়ী পথ, আৰু স্থায়ী দান দিওঁতা দাতাক জানিব পাৰোঁ।