Shloka 6
अयोमुखी-दर्शनम् तथा कबन्ध-प्रवेशः
Ayomukhi Encounter and the ظهور of Kabandha
नानामेघघनप्रख्यं प्रहृष्टमिव सर्वतः।नानापक्षिगणैर्युक्तं नानाव्यालमृगैर्युतम्।।।।दिदृक्षमाणौ वैदेहीं तद्वनं तौ विचिक्यतुः।तत्र तत्रावतिष्ठन्तौ सीताहरणकर्शितौ।।।।
nānāmeghaghanaprakhyaṃ prahṛṣṭam iva sarvataḥ |
nānāpakṣigaṇair yuktaṃ nānāvyālamṛgair yutam ||
didṛkṣamāṇau vaidehīṃ tad vanaṃ tau vicikyatuḥ |
tatra tatrāvatiṣṭhantau sītāharaṇakarśitau ||
বহু মেঘঘনাৰ দৰে ঘন দেখা দিয়া আৰু চৌদিশে প্ৰহৰ্ষিত যেন লাগা সেই বন নানাবিধ পক্ষীগণৰে পৰিপূৰ্ণ আছিল, আৰু নানাবিধ সৰ্প আৰু মৃগেৰে যুক্ত আছিল। বৈদেহীক দেখিবলৈ ব্যাকুল, সীতাহৰণৰ বেদনাত কৰ্শিত সেই দুজন ভায়ে তাত তাত ৰৈ ৰৈ সেই বনখন বিচাৰি ফুৰিলে।
Both the mighty princes of the Raghu dynasty covered a distance of three krosas from Janasthana and entered the impassable krauncha-forest.
FAQs
Dharma as unwavering commitment to one’s duty even under sorrow: their personal anguish does not interrupt the righteous task of seeking Sītā.
Rāma and Lakṣmaṇa comb a dense, living forest landscape while searching for Sītā, stopping repeatedly to examine signs.
Karunā (tender concern) joined with dhairya (steadiness): grief is present, yet action remains purposeful.