Adhyaya 95

এই অধ্যায়ত অম্বৰীষ ৰজাই নাৰদক সুধে—বৈশাখৰ সঠিক আচাৰ কি, কি দান কৰিব, কেনেকৈ স্নান কৰিব আৰু কেশৱ/মাধৱৰ পূজা কেনেকৈ কৰিব। নাৰদে প্ৰভাতকালত নদীত বা যিকোনো উপলব্ধ জলাশয়ত স্নানৰ বিধি বৰ্ণনা কৰে, বিশেষকৈ মেষ-সংক্রান্তিৰ দিন; সংকল্প-ধৰ্মী ব্ৰত, গঙ্গা-আহ্বান আৰু ভূমি-শুদ্ধিৰ মন্ত্রেৰে স্নান পবিত্ৰ কৰাৰ কথা কয়। তাৰ পাছত দেৱ, ঋষি আৰু পিতৃসকললৈ তৰ্পণ অৰ্ঘ্যৰ নিয়ম দিয়া হৈছে; ইয়াত যজ্ঞোপবীতৰ অৱস্থা (উপবীত/নীবীত/অপসব্য/সব্য) আৰু সূৰ্যলৈ অৰ্ঘ্য দি সূৰ্য-স্তৱ কৰাৰ বিধান আছে। তাৰপিছত মাধৱ-পূজাৰ সংক্ষিপ্ত কিন্তু কাৰিগৰী পদ্ধতি—বৈদিক, তান্ত্ৰিক বা মিশ্ৰ ৰীতি—প্ৰতিমাৰ প্ৰকাৰ, ন্যাস, কলশ-প্ৰস্তুতি, উপচাৰ, হোম, বলি আৰু উদ্বাস। শেষত ৰূপৱতী/ধৰ্মৱতী নামৰ পূৰ্ব গাণিকা আৰু এজন স্বৰ্ণকাৰৰ দৃষ্টান্ত কাহিনী আছে; অক্ষয়া তৃতীয়াৰ দান আৰু বৈশাখ স্নানৰ ফলত তেওঁলোকে ৰাজজন্ম আৰু মুক্তিমুখী পুণ্য লাভ কৰে, আৰু শৃঙ্খলাবদ্ধ উপাসনাই ভক্তি-যোগলৈ লৈ যায় বুলি উপদেশ দিয়ে।