
Sumati’s Report (Account of the Horse’s Wanderings and Return)
যুদ্ধত শত্রুঘ্ন মূৰ্ছিত হোৱাত আৰু সেনা বিশৃঙ্খল হোৱাত, অশ্বমেধ যজ্ঞ সম্পূৰ্ণ হ’বলৈ যজ্ঞ-অশ্বক দয়াৰে পুনৰ উভতাই দিয়া হয়। তাৰ পিছত ৰাজকীয় শোভাযাত্ৰা আৰু উৎসৱৰ আয়োজনৰ মাজেৰে দলটি সৰয়ূ নদীৰ তীৰেৰে ৰামৰ ওচৰলৈ আগবাঢ়ে। অধ্যায়টোত আতিথ্য-সত্কাৰৰ বিস্তাৰ—মণ্ডপ, বেদ-পাঠ, আৰু প্ৰচুৰ ভোজন—সাৱলীলভাৱে বৰ্ণিত। ৰামৰ সৈতে শত্রুঘ্নৰ আবেগময় পুনৰ্মিলন ঘটে, আৰু পুষ্কলসহ মিত্ৰ ৰজাসকলক যথোচিত সন্মান দিয়া হয়। ৰামে মন্ত্রী সুমতিক অশ্বৰ পথ আৰু দেখা ৰজাসকলৰ বিষয়ে সোধে; সুমতিয়ে বিনয়সহ শৃঙ্খলাবদ্ধ প্ৰতিবেদন আৰম্ভ কৰে—অশ্বৰ গতি, ৰজাসকলৰ আত্মসমৰ্পণ, অহিচ্ছত্রা, সুবাহুৰ নগৰ, ৰেৱা হ্ৰদত মোহনাস্ত্ৰ লাভ, দেবপুৰ, আৰু শেষত বাল্মীকি আশ্ৰমৰ ঘটনা, য’ত ৰামসদৃশ এক যুৱকে অশ্ব ধৰি সেনাক পৰাস্ত কৰি পুনৰ অশ্ব উভতাই দিয়ে।
No shlokas available for this adhyaya yet.