Adhyaya 60
Defeat of the Army and the Death of the Commander Kāla-jit
শেষ–ৱাত্স্যায়নৰ সংলাপ-ফ্ৰেমত কাহিনীত কোৱা হৈছে যে বালক লৱে অশ্বমেধৰ ঘোঁৰা আটকাই লোৱাৰ পিছত সংঘাত অধিক তীব্ৰ হয়। আগৰ ক্ষতিত বিস্মিত শত্রুঘ্নৰ সৈন্যবাহিনী সেনাপতি কালা-জিতৰ নেতৃত্বত পুনৰ সংগঠিত হৈ আগবাঢ়ে। কালা-জিতে লৱৰ ওচৰলৈ কূটনীতি আৰু আশ্চৰ্য মিশ্ৰিত ভাৱে আহে; বালকৰ ভিতৰত দিৱ্যতা আছে নেকি বুলি সন্দেহ কৰে, তথাপি যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। বাল্মীকি আৰু জানকীৰ স্মৰণে বলৱান লৱে অতুল পৰাক্ৰম দেখুৱায়—অস্ত্ৰ ভাঙে, বাহন অক্ষম কৰে আৰু শেষত কালা-জিতক বধ কৰে। সেনাপতি পতনৰ লগে লগে সৈন্যদলত আতংক ছড়ায় আৰু পলায়ন ঘটে। বাচি থকা সৈন্যই শত্রুঘ্নক সকলো জনায়; শত্রুঘ্নে অবিশ্বাস আৰু ক্ৰোধেৰে প্ৰশ্ন কৰে—‘কাল-জিত’ নামধাৰী সেনাপতি কেনেকৈ এটা বালকৰ হাতত পৰিল? ইয়াৰ দ্বাৰাই পৰৱৰ্তী অভিযানৰ সিদ্ধান্ত-ক্ষণ স্থাপন হয়।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.