Adhyaya 36
Narration of Rāma’s Deeds (with calendrical chronology of key events)
এই অধ্যায়ত শেṣৰ ফ্ৰেম-কথাৰ ভিতৰত লোমশ মুনিয়ে শাৰণ্যক/আৰণ্যকৰ শিষ্যসদৃশ প্ৰশ্ন—“আপুনি যি ৰামক ধ্যান কৰে, তেওঁ কোন, আৰু কিয় অৱতীৰ্ণ হ’ল?”—ৰ উত্তৰ দিয়ে। তেওঁ বৰ্ণনা কৰে যে শ্ৰী ৰাম দুঃখত নিমজ্জিত জীৱসমূহৰ প্ৰতি কৰুণাবশত অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰি উদ্ধাৰৰ পথ দেখুৱাইছে। লোমশে ৰামায়ণৰ মূল ধাৰা সংক্ষেপে গাঁথে—তাটকা-বধ, অহল্যাৰ উদ্ধাৰ, বিশ্বামিত্ৰৰ যজ্ঞ-ৰক্ষা, সীতা-বিবাহ, বনবাস, সীতা-হৰণ, লংকা-অভিযান আৰু ৰাৱণ-বধ। এই অধ্যায়ৰ বিশেষত্ব হ’ল বহু ঘটনাক তিথি, পক্ষ আৰু মাস অনুসাৰে সময়-চিহ্নিত কৰি কাহিনীটোক যেন এক ধৰ্মীয় পঞ্জিকালৈ ৰূপান্তৰ কৰা। শেষত ভক্তি-ফল ঘোষণা কৰা হয়—ৰামৰ পদ্মচৰণ স্মৰণ আৰু পূজাই সংসাৰ পাৰ হোৱাৰ উপায়। তাৰ পিছত কাহিনী ৰামাশ্বমেধৰ প্ৰসঙ্গলৈ পুনৰ সংযোগ হয়—অগস্ত্যৰ উপদেশ, অশ্বটোৰ এক আশ্ৰমলৈ গমন, আৰু অযোধ্যাত ঋষিসকলৰ মুখে ৰাম-কথাৰ বৰ্ণনা।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.