Adhyaya 29

এই অধ্যায়ত ৰামচন্দ্ৰৰ অশ্বমেধ যজ্ঞৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত অতি শোভিত যজ্ঞ-অশ্ব প্ৰস্তুত কৰা হয়। ৰাজচিহ্ন, পতাকা, পৰিচাৰক আৰু বিপুল ধন-সম্পদসহ অশ্বটোক সুৰক্ষাৰে সৈতে আগবঢ়োৱা হয়। বিভিন্ন ৰজা আৰু আবেদনকাৰীয়ে আত্মসমৰ্পণ আৰু কূটনৈতিক বিনয়ৰ ভাষাৰে ৰামচন্দ্ৰলৈ উপহাৰ আগবঢ়াই, নিজৰ পুত্ৰ আৰু অনুচৰৰ পুনৰাগমন বিচাৰে। শত্ৰুঘ্নে সুবাহু আৰু সংশ্লিষ্ট শাসকসকলক গ্ৰহণ কৰে। তেওঁলোকে অশ্ব দখল কৰাৰ সৈতে জড়িত অপৰাধ স্বীকাৰ কৰি ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰে আৰু ৰাম-দৰ্শনৰ আকুলতা প্ৰকাশ কৰে। পাঠত স্পষ্টকৈ ঘোষণা কৰা হয় যে ৰাম দেৱতাসকলৰো ওপৰত পৰম দেৱতা; ৰাম-নাম মুক্তিদায়ক, আৰু অযোধ্যা ৰামৰ পদ্মমুখ দৰ্শনে ধন্য হয়। একে সময়তে ক্ষত্ৰিয় ধৰ্ম—যুদ্ধ-সাজ, ৰাজ্য পুনঃস্থাপন, অন্ত্যেষ্টি আৰু শাসন—ভক্তিৰ ভাবৰ সৈতে একত্ৰিত হয়।