Shloka 1
Adhyaya 82 — The Rise of Mahishasura and the Manifestation of the Goddess from the Gods’ Tejas
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवींमाहात्म्ये मधुकैटभवधो नामैकाशीतितमोऽध्यायः ।
द्व्यशीतितमोऽध्यायः- ८२
ऋषिरुवाच देवासुरमभूद् युद्धं पूर्णमब्दशतं पुरा ।
महिषेऽसुराणामधिपे देवानां च पुरन्दरे ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe sāvarṇike manvantare devīmāhātmye madhukaiṭabhavadho nāma ekāśītitamo 'dhyāyaḥ | dvyaśītitamo 'dhyāyaḥ- 82 | ṛṣir uvāca devāsuram abhūd yuddhaṃ pūrṇam abdaśataṃ purā | mahiṣe 'surāṇām adhipe devānāṃ ca purandare ||
এইদৰে শ্ৰীমাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ সাৱৰ্ণিক মন্বন্তৰত দেবীমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ‘মধু–কৈটভবধ’ নামৰ একাশীতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল। এতিয়া দ্ব্যশীতম অধ্যায় আৰম্ভ হয়। ঋষিয়ে ক’লে—পূৰ্বকালত অসুৰাধিপতি মহীষাসুৰ আৰু দেৱাধিপতি পুরন্দর (ইন্দ্ৰ)ৰ মাজত দেৱাসুৰ যুদ্ধ সম্পূৰ্ণ এশ বছৰ ধৰি চলিছিল।
FAQs
When divine order is overwhelmed over long durations, the tradition signals a higher corrective principle—Devī—whose intervention restores balance beyond the capacities of the devas alone.
Manvantara: the colophon explicitly locates the narrative in Sāvarṇika Manvantara; the devāsura war functions as a cyclical pattern within time-period governance.
A ‘hundred-year war’ symbolizes entrenched imbalance (tamasic dominance) requiring the condensation of divine energies into a single śakti-form for resolution.