Shloka 1
Adhyaya 32 — Rules for Parvana Śrāddha: Foods that Please the Ancestors and Items to Avoid
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽलर्कानुशासने पार्वणश्राद्धकल्पोनाम एकत्रिंशोऽध्यायः ।
द्वात्रिंशोऽध्यायः ।
मदालसोवाच ।
अतः परं शृणुष्वेमं पुत्र ! भक्त्या यदाहृतम् ।
पितॄणां प्रीतये यद्वा वर्ज्यं वा प्रीतिकारकम् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe 'larkānuśāsane pārvaṇaśrāddhakalpo nāma ekatriṃśo 'dhyāyaḥ | dvātriṃśo 'dhyāyaḥ | madālasa uvāca | ataḥ paraṃ śṛṇuṣvemaṃ putra! bhaktyā yad āhṛtam | pitṝṇāṃ prītaye yad vā varjyaṃ vā prītikārakam ||
এইদৰে শ্ৰীমাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণত আলৰ্কোপদেশৰ অন্তৰ্গত ‘পাৰ্বণ শ্ৰাদ্ধবিধি’ নামৰ একত্ৰিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল। এতিয়া দ্বাত্ৰিংশ অধ্যায় আৰম্ভ হয়। মদালসা ক’লে—এতিয়াৰ পৰা, হে মোৰ পুত্ৰ, ভক্তিৰে শুনা; পিতৃসকলক প্ৰীতি দিয়া কি, আৰু কি বর্জনীয় বা কিহে তেওঁলোকৰ তৃপ্তি বৃদ্ধি কৰে—সেই উপদেশ।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dharma teaching is framed as affectionate transmission: Madālasa structures the next unit around discernment—knowing what truly pleases the ancestors versus what undermines the rite.
This is a paratextual transition into further Ācāra/Dharma material; it does not directly treat sarga/pratisarga/manvantara/vaṃśa/vaṃśānucarita.
The shift from ‘procedure’ to ‘pleasing/avoiding’ indicates a movement from external correctness to inner alignment—intention and suitability (aucitya) as the subtle core of ritual.