Adhyaya 25 — Madālāsā’s Return, Royal Succession, and the First Teaching to Vikrānta
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे मदालसाप्राप्तिर्नाम चतुर्विंशोऽध्यायः पञ्चविंशोऽध्यायः ।
जड उवाच आगम्य स्वपुरं सोऽथ पित्रोः सर्वमशेषतः ।
कथयामास तन्वङ्गी यथा प्राप्ता पुनर्मृता ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe madālasāprāptir nāma caturviśo ’dhyāyaḥ pañcaviṃśo ’dhyāyaḥ |
jaḍa uvāca āgamya svapuraṃ so ’tha pitroḥ sarvam aśeṣataḥ |
kathayāmāsa tanvaṅgī yathā prāptā punar mṛtā ||
শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণত ‘মদালসা-প্ৰাপ্তি’ নামৰ চতুৰ্বিংশ অধ্যায় সমাপ্ত; এতিয়া পঞ্চবিংশ অধ্যায় আৰম্ভ। জড়ে ক’লে—নিজ নগৰলৈ আহি সি পিতৃ-মাতৃক সকলো কথা বিস্তাৰে ক’লে—সেই সুকোমলাঙ্গী নাৰী মৃত্যুপ্ৰাপ্ত হৈও কেনেকৈ পুনৰ লাভ হ’ল।
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Purāṇic stories often end by reintegrating extraordinary events into family and social order—truth is confirmed through transparent reporting and communal acknowledgment.
Narrative (vaṃśānucarita/ākhyāna-adjacent) rather than direct sarga/pratisarga/manvantara; it belongs to the Purāṇa’s instructive storytelling layer.
‘Recovery of Madālasā’ can be read as the retrieval of awakened insight (symbolized as the feminine principle) after it seemed ‘lost’ to death-like ignorance.