दक्षिणदिशि तीर्थवर्णनम्
Southern Tīrthas: Godāvarī to Dvāravatī
भवानन्यद् वन॑ साधु बद्धन्नं फलवच्छुचि । आखूयातु रमणीयं च सेवितं पुण्यकर्मभि:,“इसलिये आप हमें किसी ऐसे रमणीय वनका पता बतायें जो बहुत अच्छा, पवित्र, प्रचुर अन्न और फलसे सम्पन्न तथा पुण्यात्मा पुरुषोंद्वारा सेवित हो
vaiśampāyana uvāca | bhavān anyad vanaṃ sādhu baddhānnaṃ phalavac chuci | ākhyātu ramaṇīyaṃ ca sevitaṃ puṇyakarmabhiḥ ||
বৈশম্পায়ন ক’লে—সেয়ে, আমাক আন এটা বন দেখুৱাই দিয়া, যি সঁচাকৈ উত্তম আৰু পবিত্ৰ, সঞ্চিত অন্নে সমৃদ্ধ, ফলত পৰিপূৰ্ণ, বাসৰ বাবে ৰমণীয় আৰু পুণ্যকর্মী লোকসকলে সেবিত।
वैशम्पायन उवाच
The verse values choosing a dwelling aligned with dharma: a place that is pure, sustaining, and associated with the company of the virtuous—suggesting that environment and companionship support ethical living.
A request is being made—through Vaiśampāyana’s narration—for guidance to another suitable forest: pleasant, well-provisioned, and sanctified by the presence of meritorious people, fitting for righteous living in the wilderness.