Shloka 663
Dhaumya’s Enumeration of Eastern Tīrthas
Prācī-diś Tīrtha-kathana
विधूतपाप्मा भवति वाजपेयं च विन्दति । महाबाहो! उस तीर्थमें स्नान करके मनुष्य सब पापोंसे मुक्त हो जाता है। ब्रह्मचर्यपालनपूर्वक एकाग्र हो गंगाजीमें स्नान करके मनुष्य पापरहित होता तथा वाजपेययज्ञका फल पाता है
vidhūtapāpmā bhavati vājapeyaṃ ca vindati | mahābāho! us tīrtha meṃ snāna karke manuṣya sab pāpoṃ se mukta ho jātā hai | brahmacaryapālanapūrvaka ekāgra ho gaṅgājī meṃ snāna karke manuṣya pāparahita hotā tathā vājapeyayajñakā phala pātā hai |
পুলস্ত্য ক’লে—সেই তীৰ্থত স্নান কৰিলে মানুহ পাপমুক্ত হয় আৰু বাজপেয় যজ্ঞৰ ফল লাভ কৰে। হে মহাবাহো! যি ব্যক্তি প্ৰথমে ব্ৰহ্মচৰ্য পালন কৰি একাগ্ৰচিত্তে সেই তীৰ্থত গঙ্গাত স্নান কৰে, সি দোষমুক্ত হৈ বাজপেয়ৰ ফল প্ৰাপ্ত হয়।
पुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage teaches that ethical self-restraint (brahmacarya) and mental focus, when joined to sacred practice (bathing at a tīrtha in the Gaṅgā), lead to purification from sin and confer great religious merit—comparable to performing a major royal sacrifice like the Vājapeya.
Pulastya is describing the greatness (māhātmya) of a particular pilgrimage spot: he tells the listener addressed as 'mahābāho' that bathing there—especially with prior observance of brahmacarya and concentration—removes sins and grants the fruit of the Vājapeya sacrifice.