दमयन्त्याः कार्यनिश्चयः — Damayantī’s Crisis Plan and Vārṣṇeya’s Departure
रेमे सह तया राजज्छच्येव बलवृत्रहा । राजन! पुण्यश्लोक महाराज नलने भी उस रमणीरत्नको पाकर उसके साथ उसी प्रकार विहार किया, जैसे शचीके साथ इन्द्र करते हैं
reme saha tayā rājan śacyā iva balavṛtrahā |
বৃহদশ্ব ক’লে—হে ৰাজন! সেই ৰমণীৰত্নক লাভ কৰি পুণ্যশ্লোক মহাৰাজ নলে তাইৰ সৈতে তেনেদৰেই আনন্দে বিহাৰ কৰিলে, যেন বলবান্ বৃত্ৰহন্তা ইন্দ্ৰ শচীৰ সৈতে ক্ৰীড়া কৰে।
बृहदश्व उवाच
The verse presents conjugal companionship as a legitimate, auspicious joy within dharma: a righteous king may delight in his wife’s company, and their union is framed through a revered divine analogy (Indra and Śacī).
Bṛhadaśva, narrating Nala’s story, describes how Nala, having obtained his bride, lived joyfully with her, comparing their enjoyment to Indra’s life with Śacī.