विदुर-धृतराष्ट्रसंवादः
Vidura–Dhṛtarāṣṭra Dialogue on Rajadharma and Restitution
विदुरस्त्वथ पाण्डूनां सदा दर्शनलालस: । जगामैकरयथेनैव काम्यकं वनमृद्धिमत्,इधर विदुरजी सदा पाण्डवोंको देखनेके लिये उत्सुक रहा करते थे। वे एकमात्र रथके द्वारा काम्यकवनमें गये, जो वनोचित सम्पत्तियोंसे भरा-पूरा था इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि अरण्यपर्वणि विदुरनिर्वासे पठचमो<ध्याय:
viduras tv atha pāṇḍūnāṃ sadā darśanalālasaḥ | jagāmaikarathenaiva kāmyakaṃ vanam ṛddhimat ||
তাৰপিছত পাণ্ডৱসকলক দেখিবলৈ সদায় আকুল থকা বিদুৰে একমাত্ৰ ৰথেৰে সমৃদ্ধ ‘কাম্যক’ বনলৈ গ’ল।
वैशम्पायन उवाच
True dharmic loyalty expresses itself through timely, practical support. Vidura’s eagerness to meet the exiled Pāṇḍavas and his simple travel ‘with a single chariot’ highlights sincere concern over status or spectacle.
Vaiśampāyana narrates that Vidura, longing to see the Pāṇḍavas during their forest exile, travels by one chariot to the Kāmyaka forest, described as abundant in forest resources.