Shloka 403
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
कमण्डलुश्नाप्यनु तं॑ महर्षिगणसेवित: । राजन! पट्टिशके पीछे भगवान् रुद्रका अत्यन्त प्रभापूर्ण छत्र जा रहा था और उसके पीछे महर्षियोंद्वारा सेवित कमण्डलु यात्रा कर रहा था
kamaṇḍaluś cāpy anu taṃ maharṣigaṇasevitaḥ | rājan! paṭṭiśake pṛṣṭhe bhagavān rudrakaḥ atyanta-prabhāpūrṇaṃ chatraṃ gacchati sma, tasya pṛṣṭhataḥ maharṣibhiḥ sevitaḥ kamaṇḍaluḥ yātrāṃ karoti sma |
মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে—হে ৰাজন, তেওঁৰ পিছত মহর্ষিগণে সেৱা কৰা পবিত্ৰ কমণ্ডলু চলিছিল। আৰু তাৰো পিছত দণ্ডত স্থাপিত ভগৱান ৰুদ্ৰৰ অতি প্ৰভাময় ছত্ৰ আগবাঢ়িছিল। তপস্যাৰ চিহ্ন আৰু ঋষিসকলৰ শ্ৰদ্ধাৰে শোভিত সেই যাত্ৰা এইদৰে আগুৱাই গ’ল।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how true eminence is signaled by spiritual discipline and reverence: ascetic emblems like the kamaṇḍalu and the attendance of maharṣis indicate sanctity, while the radiant parasol symbolizes honor that follows dharma rather than mere worldly force.
Mārkaṇḍeya describes a dignified movement/procession: a revered figure is being followed by a kamaṇḍalu attended by great sages, and behind there is an intensely radiant parasol associated with Rudra—visual markers of sacred presence and auspiciousness.