Shloka 19
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
दानं च सत्यं च तपश्च राजन् श्रद्धा च बुद्धिश्न क्षमा धृतिश्न । अवाप्य राष्ट्राणि वसूनि भोगा- नेषा परा पार्थ सदा रतिस्ते,“राजन! आपने राज्य, धन और भोगोंको पाकर भी सदा दान, सत्य, तप, श्रद्धा, बुद्धि, क्षमा तथा धृति--इन सदगुणोंसे ही प्रेम किया है
dānaṃ ca satyaṃ ca tapaś ca rājan śraddhā ca buddhiś ca kṣamā dhṛtiś ca | avāpya rāṣṭrāṇi vasūni bhogān eṣā parā pārtha sadā ratis te ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—হে ৰাজন! ৰাজ্য, ধন আৰু ভোগ লাভ কৰিও, হে পাৰ্থ, তোমাৰ পৰম আৰু নিৰন্তৰ আনন্দ সদায় এই গুণসমূহতেই আছিল—দান, সত্য, তপ, শ্ৰদ্ধা, বুদ্ধি, ক্ষমা আৰু ধৃতি (স্থৈৰ্য)।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly attainments—kingdoms, wealth, and pleasures—are secondary; the highest and enduring joy lies in cultivating and loving virtues such as generosity, truth, austerity, faith, discernment, forgiveness, and steadfastness.
Vaiśampāyana addresses a king and praises Pārtha (Arjuna), emphasizing that despite access to power and enjoyment, his consistent attachment is to ethical qualities rather than to possessions or pleasures.