Shloka 14
Karma, Preta-gati, and the Continuity of Phala
Mārkaṇḍeya’s Instruction
ऐश्वर्यमदमत्तो5हमवमन्य ततो द्विजान् । इमामगस्त्येन दशामानीत: पृथिवीपते,तब उस ऐश्वर्यको पाकर मेरा अहंकार बढ़ गया। मैंने सहस्रों ब्राह्यगोंसे अपनी पालकी ढुलवायी। तदनन्तर ऐश्वर्यके मदसे उन्मत्त हो मैंने बहुत-से ब्राह्मगोंका अपमान किया। पृथ्वीपते! इससे कुपित हुए महर्षि अगस्त्यने मुझे इस अवस्थाको पहुँचा दिया। पाण्डुनन्दन नरेश! उन्हीं महात्मा अगस्त्यकी कृपासे आजतक मेरी स्मरणशक्ति मुझे छोड़ नहीं सकी है। (मेरी स्मृति ज्यों-की-त्यों बनी हुई है)
sarpa uvāca | aiśvaryamadamattō 'ham avamanya tato dvijān | imām agastyena daśām ānītaḥ pṛthivīpate |
সৰ্পে ক’লে—ঐশ্বৰ্য আৰু ক্ষমতাৰ গৰ্ব-মদত মই উন্মত্ত হৈ দ্বিজসকলক অৱজ্ঞা কৰিছিলোঁ। হে পৃথিৱীপতি! মহর্ষি অগস্ত্যই মোক এই অৱস্থালৈ নামাই আনিলে। ধনমদত মই সহস্ৰ ব্ৰাহ্মণৰ দ্বাৰা মোৰ পালকি বহুৱাইছিলোঁ; তাৰ পাছত সেই ঐশ্বৰ্য-মদত বহু ব্ৰাহ্মণক অপমান কৰিছিলোঁ। ইয়াত ক্ৰুদ্ধ হৈ মহর্ষি অগস্ত্যই মোক এই দশালৈ আনিলে। পাণ্ডুনন্দন ৰাজা! সেই মহাত্মাৰ কৃপাৰে আজিও মোৰ স্মৃতি আৰু বিবেক অটুট—মোৰ চেতনা যথাৰ্থে আছে।
सर्प उवाच