Shloka 8
Bhīmasena’s Himalayan Hunt and Seizure by the Ajagara (भीमसेनस्य अजगरग्रहणम्)
महाराज! इस प्रकार सम्मानित होकर मैं उस पवित्र इन्द्रभवनमें गन्धर्वकुमारोंके साथ सुखपूर्वक रहने लगा ।। ततो मामब्रवीच्छक्र: प्रीतिमानमरै: सह समयो.र्डजुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते,तदनन्तर देवताओंसहित इन्द्रने प्रसन्न होकर मुझसे कहा--'अर्जुन! अब तुम्हारे जानेका समय आ गया है; क्योंकि तुम्हारे भाई तुम्हें बहुत याद करते हैं”
mahārāja! evaṁ sammānitaḥ san ahaṁ tasmin pavitre indra-bhavane gandharva-kumāraiḥ saha sukhapūrvakaṁ nivāsam akaravam. tato mām abravīc chakraḥ prītimān amaraiḥ saha— “samayo ’rjuna, gantuṁ te; bhrātaro hi smaranti te.”
মহাৰাজ! এইদৰে সন্মানিত হৈ মই সেই পবিত্ৰ ইন্দ্ৰভৱনত গন্ধৰ্বকুমাৰসকলৰ সৈতে সুখে থাকিবলৈ ধৰিলোঁ। তাৰ পিছত দেৱতাসকলৰ সৈতে প্ৰসন্ন শক্র (ইন্দ্ৰ) এ মোক ক’লে—“অৰ্জুন! এতিয়া তোমাৰ যোৱাৰ সময় আহিল; কিয়নো তোমাৰ ভাতৃসকলে তোমাক নিৰন্তৰ স্মৰণ কৰে।”
अजुन उवाच