Shloka 24
Sātyaki’s Call for Intervention and Yudhiṣṭhira’s Vow-Bound Restraint (सात्यकिवाक्यं—धर्मराजस्य धैर्यनिश्चयः)
न होष कामाजन्न भयान्न लोभाद् युधिष्ठटिरो जातु जह्यात् स्वधर्मम् भीमार्जुनौ चातिरथौ यमौ च तथैव कृष्णा द्रुपदात्मजेयम्,कामना, भय अथवा लोभ किसी भी कारणसे युधिष्ठिर अपना धर्म कदापि नहीं छोड़ सकते। उसी तरह अतिरथी वीर भीम, अर्जुन, नकुल, सहदेव तथा यह द्रुपदकुमारी कृष्णा भी अपना धर्म नहीं छोड़ सकती
na hoṣa kāmāj na bhayān na lobhād yudhiṣṭhiro jātu jahyāt svadharmam | bhīmārjunau cātirathau yamau ca tathaiva kṛṣṇā drupadātmajeyam ||
বায়ুৱে ক’লে—ন কামনাৰ বাবে, ন ভয়ৰ বাবে, ন লোভৰ বাবে যুধিষ্ঠিৰে কেতিয়াও নিজৰ স্বধৰ্ম ত্যাগ নকৰে। তেনেদৰে অতিৰথী ভীম আৰু অৰ্জুন, মাদ্ৰীৰ যমজ পুত্ৰ নকুল-সহদেৱ আৰু দ্ৰুপদ-কন্যা কৃষ্ণাও নিজৰ ধৰ্মপথ নাছাড়ে।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True dharma is steadfastness: a person of integrity does not abandon rightful duty under the pressures of desire, fear, or greed. The verse holds up Yudhiṣṭhira and the other Pāṇḍavas (and Draupadī) as exemplars of unwavering adherence to svadharma.
Vāyu (Vāyudeva) is speaking in praise/assurance, declaring that Yudhiṣṭhira’s nature is firmly rooted in dharma and that his companions—Bhīma, Arjuna, the twins Nakula and Sahadeva, and Draupadī—are likewise incapable of forsaking their proper conduct, even under strong motivations like desire, fear, or greed.