Shloka 30
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
आत्मैव स्थानं मम जन्म चात्मा ओतप्रोतो5हमजरप्रतिष्ठ: । अजकश्षरो दिवारात्रमतन्द्रितो 5हं मां विज्ञाय कविरास्ते प्रसन्न:
ātmaiva sthānaṃ mama janma cātmā otaproto 'ham ajara-pratiṣṭhaḥ | ajaḥ kṣaro divārātram atandrito 'haṃ māṃ vijñāya kavir āste prasannaḥ ||
আত্মাই মোৰ আশ্ৰয়, আত্মাই মোৰ জন্মৰ মূল। মই সকলো সত্তাত ওতপ্ৰোতভাৱে ব্যাপ্ত, তথাপি অজৰ, নিত্য-নূতন মহিমাত প্ৰতিষ্ঠিত। মই অজ, চৰ-অচৰস্বৰূপ, দিন-ৰাতি অতন্দ্ৰিত (সদা জাগ্ৰত)। মোক এইদৰে জানি জ্ঞানী দ্ৰষ্টা গভীৰ প্ৰসন্নতাত স্থিত হয়।
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
That the Ātman is the ultimate ground and origin, pervading all as an interwoven presence, unborn and unaging; realizing this brings the wise person lasting serenity and fearlessness amid worldly upheaval.
Within the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (in response to existential doubt and anxiety before the impending war) by presenting knowledge of the Self as the remedy that stabilizes the mind and clarifies dharmic judgment.