Shloka 6
Ambā’s Vow of Tapas after Paraśurāma’s Assessment (अम्बाया तपोव्रतनिश्चयः)
स तु गत्वा च नगरं भायामिदमुवाच ह,तब राजा ट्रुपद नगरको लौट गये और अपनी पत्नीसे इस प्रकार बोले--*देवि! मैंने बड़ा प्रयत्न किया। तपस्याके द्वारा महादेवजीकी आराधना की। तब भगवान् शंकरने प्रसन्न होकर कहा--पहले तुम्हें पुत्री होगी; फिर वही पुत्रके रूपमें परिणत हो जायगी। मैंने बार- बार केवल पुत्रके लिये याचना की; परंतु भगवान् शिवने इसे दैवका विधान बताया है और कहा--“यह बदल नहीं सकता। जो कहा गया है, वही होगा'
sa tu gatvā ca nagaraṃ bhāryām idam uvāca ha | devi mayā mahān prayatnaḥ kṛtaḥ | tapasyā mahādevasya ārādhanā kṛtā | tataḥ bhagavān śaṅkaraḥ prasannaḥ san uvāca—pūrvaṃ te kanyā bhaviṣyati; punaḥ saiva putrarūpeṇa pariṇamiṣyati | mayā punaḥ punaḥ kevalaṃ putrārthaṃ yācitaṃ; kintu bhagavān śivaḥ etad daivasya vidhānam iti uktvā—idaṃ na parivartayituṃ śakyam; yad uktaṃ tad eva bhaviṣyati—iti |
তাৰ পাছত ৰজা নগৰলৈ উভতি গৈ পত্নীক ক’লে—“দেৱি! মই বহুত চেষ্টা কৰিলোঁ। তপস্যাৰ দ্বাৰা মহাদেৱক আৰাধনা কৰিলোঁ। প্ৰসন্ন হৈ শংকৰে ক’লে—প্ৰথমে তোমাৰ কন্যা হ’ব; তাৰ পাছত সেই-ই পুত্ৰ হ’ব। মই বাৰে বাৰে কেৱল পুত্ৰই বিচাৰিলোঁ; কিন্তু শিৱে ক’লে—ই দেৱবিধান, সলনি নহয়; যি কোৱা হৈছে, সেয়াই হ’ব।”
भीष्म उवाच