Shloka 5
अग्निस्तुति, इन्द्रदर्शन, नहुष-भयवर्णन
Agni-hymn, discovery of Indra, and the Nahuṣa threat
सृष्टवा लोकांस्त्रीनिमान् हव्यवाह प्राप्त काले पचसि पुनः समिद्ध: । त्वं सर्वस्य भुवनस्य प्रसूति- स्त्वमेवाग्ने भवसि पुन: प्रतिष्ठा
sṛṣṭvā lokāṁs trīn imān havyavāha prāpta-kāle pacasi punaḥ samiddhaḥ | tvaṁ sarvasya bhuvanasya prasūtiḥ tvam evāgne bhavasi punaḥ pratiṣṭhā, havyavāhana ||
হব্যবাহ! সৃষ্টিকালত তুমি এই তিন লোক সৃষ্টি কৰি, নিয়ত কাল আহিলে পুনৰ প্ৰজ্বলিত হৈ সিহঁতক দহি লয় কৰ। হে অগ্নি! সমগ্ৰ ভুৱনৰ প্ৰসূতি তুমিয়েই; প্ৰলয়কালত পুনৰ তাৰ প্ৰতিষ্ঠাও তুমিয়েই।
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse presents Agni as a cosmic principle: the same power that generates the worlds also, at the appointed time, becomes the force of dissolution. Ethically, it underscores impermanence and the supremacy of cosmic order (kāla/niyati) over worldly stability.
Śalya is offering a hymn of praise to Agni (Havyavāha), describing fire’s universal role—creation, sustenance as a foundation, and destruction at dissolution—using theological language typical of stuti passages.