Shloka 34
सर्वाल्लोकान् विचरते द्वितीय इव भास्कर: । छठे पारणमें इससे दूना और सातवेंमें तिगुना फल मिलता है। वह मनुष्य अप्सराओंसे भरे हुए और इच्छानुसार चलनेवाले
sarvāllokān vicarate dvitīya iva bhāskaraḥ |
বৈশম্পায়নে ক’লে—সেয়া দ্বিতীয় সূৰ্যৰ দৰে সকলো লোকত বিচৰণ কৰে। ষষ্ঠ পাৰণত ফল দ্বিগুণ হয়, সপ্তমত ত্ৰিগুণ; তেতিয়া সি অপ্সৰাগণে পৰিবৃত, ইচ্ছানুসাৰে গমনশীল, কৈলাসশিখৰৰ দৰে দীপ্ত, বৈদূৰ্যমণিৰ বেদীৰে বিভূষিত, নানাবিধ অলংকাৰে সুসজ্জিত আৰু মণি-প্ৰৱালে ভূষিত বিমানে আৰূঢ় হৈ দ্বিতীয় ভাস্কৰৰ দৰে লোকলোকান্তৰত বিচৰণ কৰে। অষ্টম পাৰণত সি ৰাজসূয় যজ্ঞৰ ফল লাভ কৰে; মনোজৱ, চন্দ্ৰকিৰণ-সদৃশ বৰ্ণৰ শ্বেত অশ্বযুক্ত, চন্দ্ৰোদয়-সদৃশ ৰম্য বিমানে আৰোহণ কৰে।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The text frames disciplined observance—especially the proper completion (pāraṇa) of vows/fasts—as a source of increasing spiritual merit, culminating in exalted, luminous states symbolized by a celestial vimāna and the attainment of great sacrificial fruit (Rājasūya).
Vaiśampāyana describes the rewards granted to a person who completes successive pāraṇas: from doubled and tripled merit to traveling through all worlds like a second sun in a gem-adorned vimāna amid apsarases, and finally, at the eighth completion, gaining the merit equivalent to the Rājasūya sacrifice and ascending a moonrise-like chariot drawn by swift white horses.