Shloka 54
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
नित्यसिद्ध मोक्षस्वरूप भगवान् कृष्णद्वैपायनने धर्मकी कामनासे इस महाभारतसंदर्भकी रचना की है ।।
vaiśampāyana uvāca |
ṣaṣṭiṁ śata-sahasrāṇi cakārānyāṁ sa saṁhitām |
triṁśac-chata-sahasrāṇi deva-loke pratiṣṭhitam |
বৈশম্পায়নে ক’লে—নিত্যসিদ্ধ মোক্ষস্বৰূপ ভগৱান কৃষ্ণদ্বৈপায়নে ধৰ্মৰ কামনাৰে এই মহাভাৰত-সন্দর্ভ ৰচনা কৰিলে। তেওঁ প্ৰথমে ষাঠি লক্ষ শ্লোকৰ এক সংহিতা কৰিলে; তাৰ ভিতৰত ত্ৰিশ লক্ষ শ্লোক দেৱলোকত প্ৰতিষ্ঠিত হ’ল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes the Mahābhārata’s sacred authority and vastness, portraying it as a Dharma-centered work transmitted across multiple cosmic realms, with a human-accessible recension distilled for this world.
Vaiśampāyana describes how Vyāsa composed the Mahābhārata in different large recensions and how these versions became established in various realms, including a version circulating among the gods.