Shloka 54
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
अनादिनिधनं लोके चक्रहस्तं च मां मुने । अनुध्यानान्मम मुने नैतद् वचनमन्यथा
anādinidhanaṁ loke cakrahastaṁ ca māṁ mune | anudhyānān mama mune naitad vacanam anyathā ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—হে মুনি! মোৰ ওপৰত নিৰন্তৰ অনুধ্যান কৰিলে তুমি এই লোকতেই মোক অনাদি-অনন্ত প্ৰভু ৰূপে, হাতে চক্র ধাৰণ কৰা ৰূপে দৰ্শন কৰিবা। হে মুনি! মোৰ এই বাক্য কেতিয়াও অন্যথা নহ’ব—ই মিছা প্ৰমাণিত নহ’ব।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sustained meditation (anudhyāna) on the Lord leads to direct experiential vision of the divine form; the verse also emphasizes the reliability of divine assurance—true contemplation yields a true result.
Vaiśaṃpāyana reports a promise addressed to a sage: if the sage continually contemplates the Lord, he will see the beginningless, endless deity in the recognizable Viṣṇu form holding the discus, and this promise will not fail.