Shloka 52
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
भूतभव्यभविष्याणां छिन्नसर्वार्थसंशय: । ये हृतिक्रान्तका: पूर्व सहस्रयुगपर्यया:
bhūtabhavyabhaviṣyāṇāṁ chinnasarvārthasaṁśayaḥ | ye hṛtikrāntakāḥ pūrva sahasrayugaparyayāḥ ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—ভূত, বৰ্তমান আৰু ভবিষ্যৎ—সকলো বিষয়ত তোমাৰ সংশয় সম্পূৰ্ণৰূপে ছিন্ন হ’ব। সহস্ৰ যুগ পৰ্যন্ত বিস্তৃত কালচক্ৰৰ যি পূৰ্ব পৰিবর্তনসমূহ ইতিমধ্যে অতীত হৈ গৈছে, মোৰ আজ্ঞাৰে তুমি সেয়া দৰ্শন কৰিবা; আৰু তপোবলে সমৃদ্ধ হৈ, আগলৈ হ’বলগীয়া বহু কল্পো তোমাৰ দৃষ্টিগোচৰ হ’ব।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True knowledge dispels doubt across time: when insight (often linked with tapas and divine authorization) arises, uncertainty about past, present, and future is ‘cut off,’ revealing the patterned, cyclical nature of cosmic time.
Vaiśampāyana reports a boon or assurance being given: the listener’s doubts will be removed, and they will gain a visionary capacity to behold vast yuga-cycles—both those already elapsed and those yet to unfold—through command/permission and ascetic power.