Shloka 153
नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
आसीत् किल महाराज शुकाभिपतने तदा । महाराज! देवता, गन्धर्व, ऋषि, यक्ष, राक्षस और विद्याधरोंने उनका पूजन किया। वहाँसे शुकदेवजीके ऊपर उठते समय उनके चढ़ाये हुए दिव्य पुष्पोंकी वर्षसे वहाँ सब ओरका सारा आकाश छा गया
āsīt kila mahārāja śukābhipatane tadā | mahārāja! devatā gandharva ṛṣi yakṣa rākṣasa ca vidyādharaś ca tān apūjayan | tataḥ śukadevasya ūrdhvaṃ samutthitasya teṣāṃ divyapuṣpavṛṣṭyā sarvato gaganaṃ samantāc chāditam abhavat |
ভীষ্ম ক’লে—হে মহাৰাজ, সেই সময়ত শুক প্ৰস্থান কৰিবলৈ উদ্যত হোৱাত দেৱতা, গন্ধৰ্ব, ঋষি, যক্ষ, ৰাক্ষস আৰু বিদ্যাধৰসকলে তেওঁৰ পূজা কৰিলে। আৰু শুকদেৱ সেই স্থানৰ পৰা ঊৰ্ধ্বলৈ উঠিবলৈ ধৰোঁতেই, তেওঁলোকৰ অৰ্পিত দিব্য পুষ্পবৃষ্টিয়ে চাৰিওফালৰ আকাশ যেন আচ্ছন্ন কৰি পেলালে।
भीष्म उवाच