Shloka 8
Śvetadvīpa-varṇana and Śāstra-pravartana (Śānti Parva 322)
सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति । शेते सह शयानेन येन येन यथा कृतम्
suśīghram api dhāvantaṃ vidhānam anudhāvati | śete saha śayānena yena yena yathā kṛtam ||
ভীষ্মে ক’লে—মানুহে যিমানেই দ্ৰুত দৌৰাওক, তাৰ কৰ্মৰ বিধিত ফল তাৰ পিছে পিছে দৌৰি আহে। সি যেতিয়া শয়ন কৰে, কৰ্মফলো তাৰ সৈতে শয়ন কৰে; আৰু সি যি ধৰণে যি কৰ্ম কৰিছে, সেই অনুসাৰে তাৰ ফল তাৰ সৈতে বাঁধ খাই থাকে। সেয়ে কৰ্মে কৰ্তাক নাছাৰে—ছাঁয়াৰ দৰে বিশ্ৰামত, গমনাত আৰু প্ৰতিটো উদ্যোগত অনুসৰণ কৰি থাকে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That the consequences of one’s actions (karma-phala), as part of the ordained moral order, inevitably follow the doer; no speed, concealment, or change of circumstance can sever the link between deed and result.
In the Shanti Parva’s instruction to Yudhishthira, Bhishma delivers a moral maxim: karma’s dispensation accompanies a person in all states—running, sleeping, standing, moving—emphasizing accountability within dharma.