Shloka 12
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
निर्गुण: प्रकृतिं वेद गुणयुक्तामचेतनाम् | ततः केवलधर्मासौ भवत्यव्यक्तदर्शनात्
nirguṇaḥ prakṛtiṁ veda guṇayuktām acetanām | tataḥ kevaladharmāsau bhavaty avyaktadarśanāt ||
বসিষ্ঠ ক’লে—যি গুণাতীত হৈছে, সি ত্ৰিগুণময়ী প্ৰকৃতিকো জড় আৰু অচেতন বুলি জানে। তাৰ পাছত অব্যক্তৰ দৰ্শনে সি কৈবল্য-ধৰ্মত প্ৰতিষ্ঠিত হয়; প্ৰকৃতিক আত্মাৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ অভিন্ন দেখি সি মুক্তি লাভ কৰে।
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Liberation arises when one transcends the guṇas and correctly discerns Prakṛti as insentient; through insight into the Unmanifest, one abides in kaivalya—freedom rooted in non-identification with material nature.
Vasiṣṭha is instructing on a Sāṅkhya-style path to mokṣa: the seeker shifts from identifying with guṇa-bound nature to realizing the unmanifest ground and thereby attains the liberative state called kaivalya.