Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
सतोये<न्यत् तु यत् तोयं तस्मिन्नेव प्रसिच्यते । वृद्धे वृद्धिमवाप्रोति सलिले सलिलं यथा
satoye'nyat tu yat toyaṃ tasminneva prasicyate | vṛddhe vṛddhim avāpnoti salile salilaṃ yathā rājann |
পৰাশৰে ক’লে— হে ৰাজন, যেনেকৈ পানীৰে ভৰা পোৰা ঘটিত আৰু পানী ঢালিলে আগৰ পানী আৰু নতুন পানী মিলি বৃদ্ধি পায়; তেনেকৈ পূৰ্বসঞ্চিত পুণ্যত একে ভাবৰে কৰা নতুন পুণ্যকৰ্ম যোগ হ’লে দুয়ো মিলি পুণ্য অধিক বৃদ্ধি কৰে।
पराशर उवाच
Merit grows cumulatively: earlier virtuous actions are not replaced by later ones; rather, new good deeds merge with stored merit and increase it, like water added to water.
Parāśara addresses a king and uses a simple physical analogy—pouring water into an already water-filled vessel—to explain how continued righteous conduct amplifies one’s accumulated virtue.