Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
नवे कपाले सलिल संन्यस्तं हीयते यथा । नवेतरे तथाभावं प्राप्नोति सुखभावितम्
nave kapāle salila-saṃnyastaṃ hīyate yathā | navetare tathābhāvaṃ prāpnoti sukha-bhāvitam ||
পৰাশৰে ক’লে— যেনেকৈ নতুনকৈ গঢ়া কাঁচা মাটিৰ ঘটিত ঢালা পানী চুঁই গৈ নষ্ট হয়, কিন্তু ভালদৰে পোৰা ঘটিত ৰখা পানী অক্ষুণ্ণ থাকে; তেনেকৈ পৰিপক্ব আৰু বিশুদ্ধ অন্তঃকৰণত প্ৰতিষ্ঠিত শুভকৰ্মজাত সুখবাহী পুণ্য স্থিৰভাৱে টিকে থাকে।
पराशर उवाच
Merit and happiness gained from good actions become stable only when supported by a mature, purified mind; otherwise they ‘leak away’ due to inner impurity, instability, or lack of self-control.
Parāśara instructs through a household metaphor: an unbaked clay pot cannot retain water, but a fired pot can. Likewise, spiritual or ethical gains remain only in a well-formed inner character.