Shloka 37
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
कृष्णस्य वर्णस्य गतिर्निकृष्टा स सज्जते नरके पच्यमान: । स्थानं तथा दुर्गतिभिस्तु तस्य प्रजाविसर्गान् सुबहून् वदन्ति
kṛṣṇasya varṇasya gatir nikṛṣṭā sa sajjate narake pacyamānaḥ | sthānaṃ tathā durgatibhis tu tasya prajāvisargān subahūn vadanti ||
ভীষ্ম ক’লে— কৃষ্ণবৰ্ণৰ গতি নিকৃষ্ট বুলি বৰ্ণিত। নৰক প্ৰদানকাৰী নিষিদ্ধ কৰ্মত আসক্ত হৈ সি নৰকাগ্নিত পকাই দিয়া হয়। ঋষিমুনিসকলে কয়— তাৰ স্থান দুৰ্গতি প্ৰাপ্তসকলৰ মাজতেই; আৰু দুষ্টাচাৰে প্ৰেৰিত হৈ বাৰে বাৰে পাপ কৰাত সি বহু সৃষ্টিচক্ৰ পৰ্যন্ত তাতেই বাস কৰে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Attachment to prohibited, unethical actions (niṣiddha-karma) leads to a degraded destiny and prolonged suffering in hell; one’s conduct, not mere identity, determines one’s post-mortem course.
In Bhīṣma’s instruction during Śānti Parva, he describes the karmic outcome of a person who repeatedly engages in forbidden deeds: sages are cited as authorities who state that such a person is tormented in naraka for many cycles of creation.