Shloka 13
Jājali–Tulādhāra-saṃvāda: Yajña, Vṛtti, and Ātma-tīrtha (जाजलि-तुलाधार-संवादः)
प्रजा: सृष्टवा महातेजा: प्रजासगे पितामह: । अतीव वृद्धा बहुला नामृष्यत पुनः प्रजा:
prajāḥ sṛṣṭvā mahātejāḥ prajāsarge pitāmahaḥ | atīva vṛddhā bahulā nāmṛṣyata punaḥ prajāḥ ||
প্ৰজাসৃষ্টি কৰোঁতে মহাতেজস্বী পিতামহ ব্ৰহ্মাই যেতিয়া বহু জীৱ সৃষ্টি কৰিলে, তেতিয়া প্ৰজা অতিশয় বৃদ্ধি পাই অতি বহুল হৈ উঠিল; ইমান অধিক প্ৰজাৰ ভাৰ ব্ৰহ্মাৰ পক্ষে সহ্য নোহোৱা হ’ল।
नारद उवाच
Educational Q&A
Even divine creation must be guided by order, proportion, and restraint; unchecked increase leads to imbalance, so dharma includes regulating growth to preserve harmony.
Nārada describes Brahmā creating many beings, after which their numbers become excessively large; Brahmā finds this unsustainable and is led toward rethinking or instituting a regulated mode of creation.