Shloka 6
मनुरुवाच — इन्द्रिय-मनः-ज्ञान-क्रमः
Manu on the hierarchy of senses, mind, and knowledge
भीष्म उवाच अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । यमस्य यत् पुरावृत्तं कालस्य ब्राह्णस्य च
bhīṣma uvāca | atrāpy udāharantīmam itihāsaṁ purātanam | yamasya yat purāvṛttaṁ kālasya brāhmaṇasya ca || abhidyāpūrvakaṁ japyaṁ kurute yaś ca mohitaḥ | yatrābhidyāṁ sa kurute taṁ vai nirayam ṛcchati ||
ভীষ্মে ক’লে—হে ৰাজন! এই বিষয়তো পণ্ডিতসকলে এক প্ৰাচীন ইতিহাসৰ দৃষ্টান্ত দিয়ে—যি পূৰ্বকালত যম, কাল আৰু এজন ব্ৰাহ্মণৰ মাজত ঘটিছিল। যি ব্যক্তি মোহবশ হৈ কাম্যফলৰ প্ৰতি আগতেই আসক্তি ৰাখি জপ কৰে, সি যি ফলৰ ওপৰত অভিধ্যান কৰে, সেই আসক্তিৰ অনুৰূপ নৰকলৈ নিশ্চয় গমন কৰে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Spiritual practice (japa) is ethically determined by intention: when recitation is driven by craving for specific fruits, that very craving binds the practitioner and leads to a correspondingly painful consequence; purity of motive is essential.
Bhishma introduces an ancient illustrative episode involving Yama, personified Time (Kāla), and a Brahmin, using it to warn that deluded, result-obsessed japa becomes a cause of downfall rather than liberation.