Shloka 12
Jāpakānāṃ Gatiḥ — The Destinies of Japa-Practitioners (Śānti Parva 12.190)
अहिंस्र: सर्वभूतानां मैत्रायणगतश्चरेत्
ahiṁsraḥ sarvabhūtānāṁ maitrāyaṇagataś caret
ভৰদ্বাজে ক’লে—কোনো প্ৰাণীক হিংসা নকৰি, সকলোৰে সৈতে মৈত্ৰীভাব লৈ চলা উচিত। স্ত্ৰী, পুত্ৰ আদি প্ৰতি মমতা আৰু আসক্তি ত্যাগ কৰি, বিবেকবুদ্ধিৰ বলে ইন্দ্ৰিয়সমূহক বশত আনিব লাগে; তেতিয়া ইহলোক আৰু পৰলোক—উভয়তে—ভয়হীন আৰু শোকহীন সেই অৱস্থা লাভ হয়।
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Practice non-violence and universal friendliness, relinquish possessive attachment to family ties, and use discernment to master the senses; this leads to a fearless, grief-free condition in both present life and afterlife.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation-oriented conduct, Bharadvaja articulates a discipline of ahiṁsā, maitrī, detachment, and sense-restraint as the practical path to inner security and freedom from sorrow.