Shloka 9
शल्मलि–पवनसंवादः
The Dialogue of Śalmali and Pavana
उदतिष्ठत संघर्षात् सुमहान् हव्यवाहन: । तद् वन॑ वृक्षसम्पूर्ण लताविटपसंकुलम्
udatiṣṭhata saṅgharṣāt sumahān havyavāhanaḥ | tad vanaṁ vṛkṣasampūrṇaṁ latāviṭapasaṅkulam ||
সেই তীব্ৰ ঘঁহা-ঘঁহিৰ পৰা হব্যবাহন—অতিমহান অগ্নি—উদিত হ’ল। গছৰে ঘন আৰু লতা-ঝোপে জটিল সেই বন জ্বালাৰ কবলত পৰিল; ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে অনিয়ন্ত্রিত শক্তিয়ে সুৰক্ষিত যেন লগা সমৃদ্ধিকো অতি সোনকালে গ্ৰাস কৰে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses the image of fire born from friction to suggest that conflict and uncontrolled force can quickly escalate and destroy even a flourishing environment; it implicitly commends restraint and foresight as ethical safeguards.
Bhīṣma describes a great fire arising from intense friction and spreading into a forest thick with trees, creepers, and branches, setting the scene for an illustrative example about how destructive power can propagate through dense conditions.