Shloka 2
शल्यस्य सेनापत्याभ्युपगमः | Śalya’s Acceptance of Command
ततो मुहूर्त स ध्यात्वा धार्तराष्ट्री महामना: । कृपं शारद्वतं वाक्यमित्युवाच परंतप:
tato muhūrtaṃ sa dhyātvā dhārtarāṣṭrī mahāmanāḥ | kṛpaṃ śāradvataṃ vākyam ity uvāca parantapaḥ ||
তাৰ পাছত অলপ সময় চিন্তা কৰি শত্রু-সন্তাপক ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ সেই মহামনা পুত্ৰ দুৰ্যোধনে শাৰদ্বতপুত্ৰ কৃপাচাৰ্যক এইদৰে ক’লে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical value of restraint and reflection: before giving counsel or making decisions in a charged wartime context, a leader pauses to think, indicating that speech should follow deliberation rather than impulse.
Sañjaya narrates that a Kaurava prince (a son of Dhṛtarāṣṭra) briefly reflects and then addresses Kṛpācārya (Kṛpa, son of Śaradvat), introducing the prince’s forthcoming reply or instruction.