Shloka 1133
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
उपतस्थुर्महात्मानं कार्तिकेयं यशस्विनम् | वे अपने अंगोंमें छोटी-छोटी घंटियोंसे युक्त जालीदार वस्त्र पहने हुए थे। उनमें महान् ओज भरा था। नरेश्वर! वे हर्षमें भरकर नृत्य कर रहे थे। ये तथा और भी बहुत-से महापार्षदगण यशस्वी महात्मा कार्तिकेयकी सेवामें उपस्थित हुए थे
upatasthur mahātmānaṁ kārtikeyaṁ yaśasvinam |
বৈশম্পায়নে ক’লে—যশস্বী মহাত্মা কাৰ্ত্তিকেয়ৰ সেৱাত বহু অনুচৰ আৰু মহাপাৰ্ষদ আগবাঢ়ি আহি উপস্থিত হ’ল। তেওঁলোকৰ দেহত সৰু সৰু ঘণ্টাযুক্ত জালবস্ত্ৰ; তেওঁলোক মহাওজস্বী। হে নৰেশ! হর্ষে ভৰি তেওঁলোকে নৃত্য কৰি কৰি ভক্তিভাৱে তেওঁৰ সান্নিধ্যত সেৱাৰ্থে থিয় হ’ল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethic of reverent service (sevā) and disciplined loyalty toward a worthy, illustrious leader: joy and celebration are portrayed as expressions of devotion and collective alignment around noble authority.
Vaiśampāyana narrates that Kārtikeya is approached and attended by many followers/attendants; they come forward in high spirits and dance with exhilaration as they present themselves in his service.