Baka Dālbhya at Avakīrṇa-tīrtha: Rāṣṭra-kṣaya and Release through Prasāda (Śalya-parva, Adhyāya 40)
नियमैश्लोपवासैश्व कर्षयन् देहमात्मन: । राजन! उन्होंने सरस्वतीके उस श्रेष्ठ तीर्थमें चित्तको एकाग्र करके नियमों और उपवासोंके द्वारा अपने शरीरको सुखाना आरम्भ किया
niyamaiś copavāsaiś ca karṣayan deham ātmanaḥ | rājan, sarasvatyāḥ tasmin śreṣṭhe tīrthe cittam ekāgraṃ kṛtvā niyamopavāsābhyāṃ śarīraśoṣaṇaṃ prārabhata |
বৈশম্পায়নে ক’লে—হে ৰাজন, সৰস্বতীৰ সেই শ্ৰেষ্ঠ তীৰ্থত তেওঁ চিত্ত একাগ্ৰ কৰি নিয়ম আৰু উপবাসৰ দ্বাৰা নিজৰ দেহক কৃশ কৰি সংযমিত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।
वैशग्पायन उवाच
The verse highlights tapas guided by dharma: disciplined vows and fasting are meaningful when joined with mental one-pointedness, aiming at self-mastery rather than mere bodily suffering.
At a revered tīrtha on the Sarasvatī, the person being described undertakes austerities—concentrating the mind and beginning a regimen of restraints and fasting that emaciates the body.