शकुनिवधः — Sahadeva’s Slaying of Śakuni
with Ulūka’s fall
भीमसेनोथर्जुनश्वैव सहदेवश्व॒ मारिष | प्रययु: सिंहनादेन दुर्योधनजिघांसया,मान्यवर! उस सेनाको देखकर तीन महारथी भीमसेन, अर्जुन और सहदेव युद्ध- सामग्रीसे सुसज्जित हो दुर्योधनके वधकी इच्छासे सिंहनाद करते हुए आगे बढ़े
bhīmaseno ’tha arjunaś caiva sahadevaś ca māriṣa | prayayuḥ siṃhanādena duryodhana-jighāṃsayā ||
সঞ্জয়ে ক’লে—হে মান্যবৰ! তেতিয়া ভীমসেন, অৰ্জুন আৰু সহদেৱ দুঃৰ্যোধনক বধ কৰিবৰ ইচ্ছাৰে সিংহনাদ কৰি আগবাঢ়িল।
संजय उवाच
The verse underscores unwavering resolve and martial courage, while implicitly reminding the reader that such determination in war carries ethical weight—intention (jighāṃsā) is powerful and must be understood within the larger dharma-conflict of the Kurukṣetra war.
Sañjaya reports that Bhīma, Arjuna, and Sahadeva surge forward roaring like lions, intent on killing Duryodhana—signaling an escalation toward a direct confrontation with the Kaurava leader.