Shloka 60
तब उस बाणके प्रहारसे क्रोधमें भरे हुए शीघ्रकारी कर्णने लाठीकी चोट खाये हुए महान् सर्पके समान तिलमिलाकर उसी प्रकार उत्तम बाणोंका प्रहार आरम्भ किया, जैसे महाविषैला सर्प अपने उत्तम विषका वमन करता है ।। जनार्दनं द्वादशभि: पराभिन- न्नवैर्नवत्या च शरैस्तथार्जुनम् शरेण घोरेण पुनश्च पाण्डवं विदार्य कर्णो व्यनदज्जहास च,उसने बारह बाणोंसे श्रीकृष्णको और निन्यानबे बाणोंसे अर्जुनको अच्छी तरह घायल किया। तत्पश्चात् एक भयंकर बाणसे पाण्डुपुत्र अर्जुनको पुनः क्षत-विक्षत करके कर्ण सिंहके समान दहाड़ने और हँसने लगा
tataḥ śara-prahāreṇa krodha-saṃpūrṇaḥ śīghra-kārī karṇo daṇḍa-prahata-mahā-sarpa iva tilyamānaḥ tathā śreṣṭha-śarair abhighātaṃ prārabhata, yathā mahā-viṣaḥ sarpaḥ śreṣṭha-viṣaṃ vamati. janārdanaṃ dvādaśabhiḥ parābhinat navatyā ca śarais tathārjunam; śareṇa ghoreṇa punaś ca pāṇḍavaṃ vidārya karṇo vyanadad jahāsa ca.
সঞ্জয়ে ক’লে—সেই বাণৰ আঘাতে ক্ৰোধে ভৰপূৰ, ক্ষিপ্ৰকৰ্মা কৰ্ণ দণ্ডাহত মহাসাপৰ দৰে কঁপি উঠি তৎক্ষণাৎ শ্ৰেষ্ঠ শৰৰে ঘোৰ প্ৰত্যাক্ৰমণ আৰম্ভ কৰিলে—যেন মহাবিষধৰ সাপে নিজৰ ঘোৰ বিষ উগাৰে। তেওঁ জনাৰ্দন শ্ৰীকৃষ্ণক বাৰটা বাণে আৰু অৰ্জুনক নিৰানব্বইটা বাণে বিদ্ধ কৰিলে; তাৰ পাছত এক ভয়ংকৰ বাণে পাণ্ডৱক পুনৰ বিদীৰ্ণ কৰি কৰ্ণ সিংহৰ দৰে গর্জি উঠি হাঁহিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield psychology where anger can intensify prowess, yet the warriors operate within kṣatriya-dharma: direct confrontation, demonstrable courage, and pursuit of honor through skill. Implicitly, it contrasts raw wrath with the need for disciplined action, since ungoverned rage can drive escalation and cruelty even while remaining ‘lawful’ within war’s code.
After being struck by an arrow, Karṇa becomes enraged and immediately retaliates. He pierces Kṛṣṇa (Janārdana) with twelve arrows and Arjuna with ninety-nine, then strikes Arjuna again with a terrifying shaft, wounding him severely. Exulting in his momentary advantage, Karṇa roars like a lion and laughs.